is toegevoegd aan uw favorieten.

Wetenschappelijke bladen, 1907 (3e deel) [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

2

FERDINAND BRUNETIERE's STRIJD TEGEN

Het betreft hier niet eene zaak voor sommigen, maar veelmeer eene zaak, die de gansche menschheid aangaat. Van eene dergelijke beteekenis is in de eerste plaats de arbeid dier mannen, welke met al hun energie er naar streven in deze crisis voor hunne richting de overwinning te behalen. En daar nu de onlangs overleden Ferdinand Brunetière eene groote plaats onder die mannen heeft ingenomen, zoo schijnt het ons wel der moeite waard in de volgende regelen zijn streven nader te beschouwen.

Van huis uit was de beroemde „spiritus rector" van de Revue des deux Mondes letterkundig geschiedschrijver en behoorde hij als zoodanig tot de grootste bewonderaars der Fransche klassieken van de 17e eeuw. Maar Brunetière was niet alleen een bewonderaar der groote eeuw, maar ook een van de ijverigste volgelingen van den grooten theoloog van dat tijdperk, van den Thomistischen 1 Bossuet; hij wras een hartstochtelijk Nieuw-Thomist, een beslist orthodox //Modern" Katholiek.

Als letterkundig geschiedschrijver zag hij zijne hoofdtaak niet zoozeer in het in den geest indringen, dan wel in het bestrijden of verheerlijken van de denkers en dichters, wier werken hij behandelde.

In zoo ver zou men Brunetière een van de meest onhistorische en meest subjectieve schrijvers over literatuurgeschiedenis kunnen noemen.

Nooit toch kon hij een werk sine ira et studio beschouwen. Ofschoon hij trachtte zoogenaamde wetten in de literatuurgeschiedenis te ontdekken, kon hij nooit nalaten menschen en tijden van af het standpunt van een bepaalden tijd en van eene bepaalde wereldbeschouwing — de Thomistische — te beoordeelen.

Brunetière zou om zoo te zeggen gaarne het rad der wereldgeschiedenis teruggedraaid hebben. Van daar zijn onverbiddelijke strijd tegen de gewichtigste momenten van het

1) Thomist volgeling van Thomas Aquinas. R. Katholiek godgeleerde en kerkvader (1224 — 1274).