is toegevoegd aan uw favorieten.

Wetenschappelijke bladen, 1907 (4e deel) [volgno 1]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EN DE RENAISSANCE.

443

meebrachten. Van dien tijd af was er ruimschoots gelegenheid een geregelden cursus in de Grieksche taal te volgen, eerst te Florence, later te Rome, Padua en Venetië; maar eerst na de uitvinding der boekdrukkunst werd die taal meer algemeen verspreid. Toen werd dit toevluchtsoord van het Hellenisme een middelpunt voor de beoefening van wijsbegeerte en wetenschap: in navolging van de ouden richtte men academies op; de Renaissance overschreed weldra de grenzen van Italië en bij andere westersche volken werd de studie van het grieksch de aanleiding tot vooruitgang op wetenschappelijk gebied; al de brandpunten der wetenschap ontleenden achtereenvolgens hun licht aan dat van de Grieksche oudheid; het geestelijk leven, uit zijn langdurige sluimering ontwaakt, wekte overal nieuw leven.

Een voor één werden de wetenschappelijke werken deiGrieken onder het bereik van het publiek gebracht; men gaf er vertalingen van en uitgaven met critische beschouwingen; reeds in cle twaalfde eeuw was Euclides in het Arabisch vertaald, maar die uitgaven behelsden alleen de stellingen zonder de bewijzen; eerst in cle zestiende eeuw kon de meetkunde haar vlucht nemen door de vertaling van Archimedes, van Apollonius en van Euclides. De latijnsche vertaling met noten van de ./Synagoge" van Pappus, door Commandino, was van het grootste gewicht en gaf aanleiding tot tal van belangrijke geschriften van Francois Viète. Pascal, Descartes en Ferm at. De verhandelingen van Apollonius over de kegelsneden werden voor een deel eveneens door Commandino vertaald (1566); voor het ander gedeelte behielp men zich met latijnsche vertalingen uit verkorten, Arabischen tekst, tot Halley in 1710 zijn prachtige uitgave bezorgde. De algebra van Diophantes werd het eerst bekend door een latijnsche vertaling van Xylander (Basel, 1575); in 1621 gaf Bachet de Meziriac den Griekschen tekst uit ; in 1670 verscheen de beroemde tweede uitgave van Bachet, met noten van Fermat, uitgegeven door cle zorg van diens zoon. Simon Stevin had de vier eerste boeken van zijn rekenkunde vertaald en zijn leerling Girard cle twee volgende. De volgende aanhaling uit Girard zal ons een denkbeeld geven van de groote belangstelling, die cle toenmalige ge-