is toegevoegd aan uw favorieten.

Wetenschappelijke bladen, 1910 (1e deel) [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IN GROOT-BRITTAN JE.

33

eerst na bedaarde overweging de zaak aan het oordeel van het parlement had onderworpen en toen de beslissing niet naar haar zin was, een lang begraven koninklijk prerogatief had opgedolven om haar plan te kunnen doorzetten.

Om het even of dit een daad van passie of een wel overwogen handeling was:

.,zijt gij hier geroepen om door uw stem uw oordeel uit te spreken over een groot constitutioneel onrecht, om de onafhankelijkheid van het Hoogerhuis te verdedigen tegen het misbruiken van een privilegie van de Kroon door een heerschzuchtig minister, om eene daad af te keuren zonder voorbeeld in de geschiedenis van Engeland, een daad die, als gij haar niet brandmerkt zooals zij verdient, altijd afbreuk zal blijven doen aan het gezag van het Huis waartoe gij behoort."

Deze hevige protesten zijn juist daarom zoo belangwekkend, omdat na zulk een opwekking de Lords zich toch onderwierpen. Zij protesteerden, maar namen de wet toch aan. Dit feit was, zij het dan ook binnen zijne klaarblijkelijke grenzen, een niet geheel onbelangrijke stap in de richting van evolutie der constitutie, die zooals Prof. Lowell, de nieuwe president van de Harvard-universiteit schreef: „als een levend organisme gegroeid is door eene aaneengesloten reeks van aanpassingen aan de eischen van het oogenblik." 1

Om het even of het prerogatief hier krachtens de wet werd uitgeoefend, zooals de Lord Kanselier betoogde, dan wel of het recht er toe voortvloeide uit het vrije en volle gebruik maken van het inhaerent recht der Kroon, zooals Lord Salisbury beweerde, in de practijk kwam het daarop neer, dat in eene zaak van hoog belang voor de natie, waaromtrent de meerderheid van het Lagerhuis, het aan die meerderheid verantwoordelijk ministerie en de soeverein, die ministers in overeenstemming met die meerderheid benoemt, het samen eens waren, het Koninklijk Prerogatief gebruikt werd om den wil van het ministerie en van het Lagerhuis door te zetten zonder de goedkeuring van het Huis der

1) In Lawrence Lowell's beroemd boek uit den laatsten tijd : »Government of England*, deel I, bladz. 14.

VV. B. I, 1910. 3