is toegevoegd aan uw favorieten.

De kunst; een algemeen geïllustreerd en artistiek weekblad jrg 6, 1914, no 338, 18-07-1914

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 660 —

onvergankelijke kroon". En meer onmiskenbare blijken van achting en waardeering.

Molijn wachtte den ouden heer, maar hij kwam niet. Eindelijk, veertien dagen na het verschijnen der recensie, meldde zijn hospita hem, dat een oude, fatsoenlijk, doch armelijk uitziende heer hem wenschte te spreken. Een minuut later zat Klaphorst tegenover hem, zwijgend doch met stralende blikken.

Molijn knikte vriendelijk en wees achteloos naar een stapel kranten en tijdschriften.

— Ja — ja — lachte het heertje gelukkig — ik heb ze alle gelezen — allemaal — allemaal.

Toen stond Molijn op en legde een bankbiljet voor hem op tafel.

— Alsjeblieft mijnheer Klophorst... dit is voor u.

— Dit... zooveel... meent u dat ? Nee toch zeker ?

— Zeker... zeker meen ik het!

— Nee, zei het heertje nu pertinent, dit mag ik niet, — dit kan ik niet aannemen. Het is te veel,... misschien wel het geheele honorarium, mogelijk zelfs meer. Nee, nee, ik wou eerst eens met u praten over de voorwaarden.

— De voorwaarden? vroeg Molijn nu verwonderd.

— Zeker, de voorwaarden. U ziet, het gaat goed, de geheele pers smeekt u, over muziek te blijven schrijven. Ik wil het dolgraag, maar u moet er ook uw profijt van hebben.

—■ Dat zal ik ook wel, zei Molijn nu langzaam en ernstig. Want ik blijf schrijven .. . over muziek.

— U ? vroeg het heertje ontzet. Van schrik sprong hij op en viel haast omver.

— Ja, ik ! Is dat zoo vreemd ? U ziet, de geheele pers dwingt me er toe.

— U. ■ . u. .. u... ? stamelde Klaphorst. Ik begrijp er niets van. En ... u schrijft nooit over muziek. Nooit, nooit. . . !

— Ik schrééf er nooit over, verbeterde nu de groote criticus, ik schrééf er niet over, omdat ik er nooit den drang toe had gevoeld. Maar nü, nü wel!

Toen sukkelde de oude heer naar de deur. Hij keek niet meer om en kwam nooit terug.

Angèle Sydow.

Kurhaus Scheveningen.

Op den avond van den Franschen nationalen feestdag heeft de directie van het Scheveningsche Kurhaus iets extra's willen geven in de groote concertzaal, en te dien einde het podium van het orkest ter beschikking gesteld van Angèle Sydow en haar leerling El sa

Dankmeyer, die daar voor een uitgezocht publiek' in een stampvolle zaal, het volgende dans-program hebben ten beste gegeven:

1 • Opfertanz aus Alceste (Angèle Sydow) . . Gluck a. Aus den Gefilden der Seligen (Angèle Sydow, Elsa Dankmeyer)

2. Schaferin und Schafer (Angèle Sydow, Elsa

Dankmeyer) Max Laurischkus

a. Valse noble (Angèle Sydow) . . . Schumann

3. Tanz 3 (Angèle Sydow) Dalcroze

a- Valse (cette valse a été improvisée par

I'élève elle-même) (Elsa Dankmeyer) . . Grieg b- Mazurka (Angèle Sydow) . . . Tschaikowsky c. Mazurka (Angèle Sydow) Chopin

4. Kinderscenen ......... Schumann

a. Bittendes Kind (Angèle Sydow) ■ . „

b. Melodie (Angèle Sydow, Elsa Dankmeyer)

c. Erster Verlust (Angèle Sydow) ... „

d. Fürchtenmachen (Angèle Sydow, Elsa Dankmeyer) .......... „

e. Haschemann (Angèle Sydow, Elsa Dankmeyer „

5. Zweistimmige Invention Bach-Busoni

Angèle Sydow, I. Stimme — Elsa Dankmeyer, II- Stimme

6- Vöglein (Angèle Sydow) Grieg

a Tanz 15 (Angèle Sydow) Brahms

7. Frühlingslüftchen (Angèle Sydow, Elsa

Dankmeyer) Dalcroze

8. Walzer aus dem Rosenkavalier (Angèle

Sydow) R. Strauss

Dit even buitengewone als artistieke en gevarieerd program had bij de zeer talrijke bezoekers uit alle landen een ongekend succes. Vooral de Schumann- en de Grieg-komposities hadden veel succes en de door Angèle Sydow in „tweestemmige" dans gegeven Bach-Busoni-muziek werd eveneens hoog gewaardeerd.

Onnoodig te zeggen dat men ook de directie van het Kurhaus dankbaar was voor den genotvollen avond. Met verschillende menschen sprekende, werd het denkbeeld, om van Scheveningen, waar Angèle Sydow woont, een Nederlandsch „Hellerau" te maken in dien zin, dat er 's zomers groote dans- en moderne ballet-opvoeringen werden gegeven, als voor uitvoering vatbaar niet ongeschikt geacht.

Er is veel belangstelling voor de danskunst in onzen tijd, en de gelegenheid is er. Zou bij voorbeeld het paviljoen, dat vroeger van den prins Von Wied was, en dat nu partikulier (ik meen: Engelsch) eigendom is geworden, met zijn uitgestrekte grasvelden vóór en achter, niet het aangewezen terrein daarvoor wezen?

Woensdagavond is de beroemde pianist Alf red Cortot de solist van den avond geweest. Chevillard dirigeerde.

w.