is toegevoegd aan uw favorieten.

Wetenschappelijke bladen, 1912 (1e deel) [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

146

BESTRIJDING VAN KETELSTEEN.

verschil. Deze bewoog handen en voeten en de Wright's blijven in hun toestel doorgaans geheel onbewegelijk. Hun doel is vliegtuigen te construeeren, waarvan zijsturen en hoogtestuur zich automatisch zoo bewegen, dat het vliegtuig zonder ingrijpen van den vlieger altijd in evenwicht blijft. Deze behoeft dan alleen in te grijpen, als hij stijgen of dalen, van richting veranderen of ongeveer op dezelfde plaats blijven wil. Naar het schijnt hebben zij bij hunne proeven reeds mooie uitkomsten verkregen. Gebruik makende van den wind hebben zij, opstijgende, eene hoogte van 50 meters bereikt en bijna 10 minuten op die hoogte rondgevlogen. Dat zij hierbij slechts een afstand van een paar honderd meters hebben afgelegd, kan geen teleurstelling genoemd worden. Een andermaal is het vliegtuig 1$ minuut op ongeveer dezelfde plaats in de lucht gebleven. Een en ander is door het werken met de sturen bereikt. Men mag dus aannemen, dat de gebroeders Wright door hunne gewijzigde constructies en door hunne proefnemingen omtrent het gebruiken der sturen, de vliegkunst een grooten stap vooruit zullen brengen.

B.

Bestrijding van ketelsteen.

Ketelsteen is, zooals men weet, een bezwaar en een gevaar voorstoomketels. Een bezwaar, omdat men veel meer brandstof noodig heeft, als ketelsteen zich tegen de ketelwanden gehecht heeft; een gevaar, omdat de aanslag den ijzeren ketelwand belemmert in het aan het water afgeven van de van het vuur ontvangen hitte, waardoor de wand gaat gloeien en kan afsmelten, in 't algemeen tijdelijk en voor góed in weerstandskracht inboet, waarvan ontploffingen, enz. het gevolg kunnen zijn.

Tot dusver had men twee wijzen om de vorming van ketelsteen te bestrijden. De eene was dat men het voedingswater, alvorens het in den ketel te pompen, langs chemischen weg ontdeed van de daarin opgeloste zouten die den ketelsteen vormen. Dit middel is afdoende, maar in de meeste gevallen te kostbaar.

De andere wijze was om in den ketel aan het water stoffen toe te voegen, die met de gevaarlijke zouten nieuwe verbindingen vormen, die wel uit het water neerslaan, maar zich niet als vaste korsten aan de wanden hechten en als los slib gemakkelijk kunnen worden verwijderd. Soms zijn echter groote hoeveelheden van die transformeerende stoffen noodig om het doel te bereiken.

In den laatsten tijd heeft men echter een middel gevonden om