is toegevoegd aan uw favorieten.

Wetenschappelijke bladen, 1912 (1e deel) [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

250

EEN POLITIEKE VERKENNINGSTOCHT

De steden toonen inderdaad weinig teeketien van herleving. De kleine plaatsen rillen nog in hare kleederen van vroegere welvaart, hare bevolking is op de helft verminderd, hare huizen zijn leeg en vervallen, hare fabrieken zonder ramen en in puin. Achter de mooie gevels van de pleinen iu Dublin liggen uitgestrekte achterbuurten, waar honger, ziekte en dood wonen. Cork, het onoverwinnelijke Cork, lacht u nog tegen; maar het is de glimlach van Asschepoetster. Zelfs Belfast met zijn voorkomen van energie en welvaart, rust op een moeras van ellende, waar vrouwen en kinderen vreeselijker worden geëxploiteerd dan bij eenig andere bevolking dezer eilanden. Belfast kan niet alleen staande blijven in zelfzuchtige afzondering. Het wordt evenzeer naar beneden getrokken door de armoede van Ierland.

Ierland gelijkt op een ongeneeslijke zieke, die voor een oogenblik weer opleeft. Maar zij is niet buiten gevaar. Zij kan weer instorten. Zij kan zelfs nog sterven, tenzij het juiste middel wordt toegediend.

L a n d-a a n k o o p.

Maar als dat middel wordt toegediend, dan is het vooruitzicht schitterend. Want de wolk drijft af. Het reddingswerk is begonnen. Een groot genezingsproces is in gang. Als de kroon op dit werk gezet wordt, mag Ierland eene eeuw vol welvaart tegemoet zien.

Laten we eerst spreken over Land-aankoop, die nu tot de helft der boerderijen van Ierland is uitgestrekt.

Op een middag in Tipperary wandelend, traden we het huis binnen van een der pachters, die pas land hadden aangekocht, en vroegen om thee. Het was eene geriefelijke, ruime woning, die een welgestelden Engelschen pachter eer zou hebben aangedaan, en wij werden onthaald op uitstekend voedsel — eigen gebakken brood en koeken, Indische thee, heerlijke jam. Onze vriendelijke gastvrouwen, moeder en dochter, weigerden zelfs maar eene kleinigheid voor deze gastvrijheid aan te nemen. Zij spraken tot ons met eene vrijmoedigheid en onafhankelijkheid, zooals men van een Franschen grondeigenaar zou kunnen verwachten.