is toegevoegd aan uw favorieten.

Wetenschappelijke bladen, 1910 (4e deel) [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

UIT JAPANS MYTHOLOGIE EN GESCHIEDENIS.

•287

dat hij zijn hoofd zou laten scheren als bewijs, dat hij ten slotte een godsdienstig leven zou leiden, maar alles te vergeefs. Hij antwoordde: „Mijne beide oudere broeders zijn priesters geworden en ik schaam mij over hen. Moet ik hen dan navolgen !"

In hun wanhoop lieten de monniken hem tenslotte ontsnappen, blijde dat ze eindelijk den verstoorder van hun kloosterlijk decorum kwijt waren, en hij vluchtte naar de noordelijke provincie Moetsoe, waar nog steeds inboorlingen onderworpen moesten worden en waarover het gezag der Taira's zich niet uitstrekte. Hier had hij volop gelegenheid tot vechten en weldra werd hij een ervaren soldaat. Zes jaren later, toen Yoritonio zich te Kamakoera gereed maakte om tegen Kioto op te rukken, werd dezen op zekeren nacht bericht, dat een ridder van ongeveer twintig jaren, van voornaam uiterlijk, aan het hoofd van twintig ruiters in het kamp was gekomen en een onderhoud met hem verzocht. Yoritomo zei dadelijk:

„Dat is Koero uit Moetsoe, roep hem onmiddellijk binnen." Het was Yosjitsoene (Koero was zijn tweede naam met onzen doopnaam overeenkomend) en na een lange scheiding ontmoetten de twee broeders elkaar dus eindelijk. Hoewel verharde krijgslieden, stortten ze beiden vreugdetranen. Vanaf dien dag wat Yosjitsoene voortdurend aan de spits van het leger, in eiken slag zijne mannen onverschrokken aanvoerend, eigen gevaar verachtend tot den laatsten grooten dag te Dan no Oera, waar hij, daar Yoritomo zelf in Kioto was gebleven, het opperbevel voerde. Er is geen einde aan de verhalen, die omtrent zijne persoonlijke heldendaden verteld worden. Toen hij nog slechts 16 jaren oud was, stal een berucht roover een paard uit het kamp. Hij werd nagezet en achterhaald; maar toen hij met zijn rug tegen een boom post vatte en met het zwaard in de vuist al zijne vervolgers onversaagd uitdaagde, durfde alleen Yosjitsoene hein te naderen en overmeesterde hem geheel alleen. Een andermaal trachtte een bende roovers het kamp te plunderen. Yosjitsoene doodde vier van hen.

Toen Yoritomo in twijfel verkeerde, wien zijner beide jongere broeders hij tijdens zijne afwezigheid met het bevel