is toegevoegd aan uw favorieten.

Wetenschappelijke bladen, 1910 (4e deel) [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

330

HET JODENDOM IN DE 19DE EN 20STE EEUW.

gewichtiger feit dan alles, wat tusschen het aanplakken der stellingen aan de Wittenbergsche kerkdeur en het sluiten van den vrede van Munster om hen heen in Europa plaats greep.

Eerst in de 1 8de eeuw kunnen wij van een trouwens nog schuchter optreden van de Joden buiten hun geïsoleerden kring gewagen. In de middeleeuwen was er nooit sprake geweest van eenigen geestelijken omgang tusschen Joden en Christenen, zelfs niet in die geringe mate als zij in Azie en Afrika tusschen Joden en Mohammedanen plaats had. Er was geen geestelijke ruilhandel. De Joden waren altijd de gevenden, nooit de ontvangenden. Zij schonken aan cle Christenwereld vertalingen van Grieksche wijsgeeren en geneesheeren en van Arabische natuurkundigen ; maar namen geenerlei kennis van de scholastische philosophie en theologie, die de wetenschap der middeleeuwen uitmaakte.

Wel ontleende St. Thomas Aquinas aan den ,/Gids der Verdoolden" van Moses ben Maimon 1 diepzinnige argumenten voor de ^eeuwigheid der stof niettegenstaande de scheppende kracht Gods," maar toch blijkt niets van eenige onderlinge gemeenschap tusschen Christelijke en Joodsche theologen. Bij geen enkelen Joodschen denker der middeleeuwen is eenig spoor van invloed van gelijktijdige Christelijke schrijvers te vinden. Wel beproefden nu en dan Joodsche dichters naast de Christelijke op te treden, maar in den regel bekwam het hun slecht, zooals, om een voorbeeld te noemen, aan den armen Süszkind van Trimberg, die na een tijd vertoevens in de zonnige dreven van het minnelied, verbitterd, teleurgesteld en berouwvol in de schaduw van het

ben uitgegeven, politiek spion te zijn geweest enz. Wonder boven wonder bleef van dezen man ook eene sekte, die der Frankisten, achter.

Vert.

1) Moses ben Maimon of Maimonides, in het Arabisch weidscher: Aboe Amran Moesa ibn Maimon obaid Allah, was een in 1135 te Cordova geboren Joodsche geneesheer en godgeleerde, die onder vele andere werken ook Le Ouide des égarés (oorspronkelijk in bet Arabisch) schreef.

Zie over dezen schrijver: öuttmann, Das Verhaltnis des Thomas von Aquino zum Judentum, Göttingen 1891. Vert,