is toegevoegd aan uw favorieten.

Wetenschappelijke bladen, 1906 (3e deel) [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE DANS IN HET OÜDE GRIEKENLAND.

49

schelijke leven vatbaar is, hebben de Hellenen afzonderlijke vers- en dansmaten, — zoo b.v. voor geboorte, huwelijk, dood, bij welke gelegenheden, naar bevind van zaken, een opwekkende of een klagende toon heerschte. Zoo placht ook de heelshnids uit den strijd terugkeerende held met zang en dans te worden verwelkomd; en Athenaeus verhaalt ons, hoe ambtelijke bezendingen door de Atheners werden afgevaardigd, om Demetrius Poliorcetes te verwelkomen met lofliederen en dansen, bij welke gelegenheid ze de pluimstrijkerij zóó ver dreven, dat ze, vóór zijn zegekar staande, hem toezongen, dat hij alleen een ware godheid was. Trouwens, de toen te pas gebrachte liederen en danswijzen behoorden bij den eeredienst thuis en vormden, onder den naam van Prosodia, een belangrijk deel van de koor- of reizangpoëzie, die vooral door Pindarus wereldberoemd is geworden, en waartoe de 'Emróta, ter eere der overwinnaars in de Olympische en andere spelen, een aanzienlijk deel verschaften.

Omtrent huwelijksliederen en huwelijksdansen is onze kennis gering. Een der weinige hierbij te pas komende klassieke plaatsen is vers 133—135 van het 23ste boek der Odyssea, waar Ulysses aan Telemachus op het hart drukt:

Laat nu de godlijke bard, met de klankrijke lier in de

de handen,

Klaar staan, om ons den toon voor het lustige dansen te

geven.

Elk, die voorbijgaat, zal dan kunnen denken: „Hier is het

bruiloft!"

Athenaeus zegt, dat op de bruiloft van den Macedoniër Caranus een honderdtal dansers binnenkwamen, die op een schoone melodie een Epithalamium zongen, op welken dansmeisjes volgden, eensdeels Nereïden, anderdeels landnymphen voorstellend. Ook in vroeger eeuwen was er een groote menigte bruiloftsliederen voorhanden; maar van die alle zijn nauwelijks eenige kleine fragmenten tot ons gekomen. Bijzonder beroemd op dit afzonderlijke gebied was W. B. III, 1906. 4