is toegevoegd aan je favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 30, 1893 [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DTJITSCHE KORRESPONDENTIÈ.

belofte afneemt, waarvan hij zelf den inhoud verwerpt, en bestrijdt?

Op uitnoodiging van prof. Harnack kwamen gelijkgezinde professoren en predikanten te Eisenach bijeen, om een gemeenschappelijke verklaring over deze aangelegenheid op te stellen, en over hun verhouding tot de XII artikelen. Zij betuigden in deze verklaring het volgende: 1) Wij denken er niet aan, om aan de evang. kerk de zoogen. apostolische geloofsbelijdenis te ontnemen; maar wij komen er tegen op, dat het gebruik van dit symbool in de kerk en zijn erkenning als symbool predikanten en leeken op juridische wijze tot instemming met elk artikel afzonderlijk verplichten zou. Een evangelisch christen is ieder, die in leven en sterven zijn vertrouwen alleen op den Heer Jezus Christus stelt; wij wenschen dat in de plaats van het onevangelisch verheffen van enkele leerstellingen, dat onloochenbaar gevoelen van het evangelisch christendom openlijk als zoodanig erkend worde; 2) Dit ecbt-evangelisch geloof zelf sluit het recht en den plicht in zich, om ook in de kerk en tegenover ons kerkelijk verleden den arbeid van nauwgezette en eerlijke wetenschap te erkennen; 3) Wij moeten het daarom een bedroevende verwarring der gewetens heeten wanneer bijv. in een der openbare protesten verklaard wordt, dat de belijdenis, dat de Zoon van God ontvangen is van den H. Geest, is het fondament des christendoms; is de hoeksteen tegen welken alle wijsheid dezer wereld zal verbrijzeld worden. Noch de' Schrift, noch de belijdenisschriften hebben aan het verhaal uit de eerste hoofdstukken van het eerste en derde evangelie een voor 't geloof zoo alles beslissende beteekenis gehecht. In de heilsverkondiging van Jezus en zijn apostelen wordt er niet naar verwezen. Het is daarom een verdraaiing van 't geloof en een verwarring van de gewetens, wanneer men in