is toegevoegd aan uw favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 30, 1893 [volgno 3]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KRONIEK.

Wij betreuren het nog steeds, dat de antirevolutionaire Heeren, die nu zich verzetten tegen het drijven van Dr. Kuyper, niet eerder hebben ingezien, dat zij bij dien man niet behooren, en zich niet tijdig hebben losgemaakt van het „Centraal-Comité." Dan zou hun positie veel vrijer en veel sterker zijn geweest. Nu zullen zij worden uitgeworpen door de „christelijke demokraten," en de liberalen zullen van hén niet weten willen, die steeds zoo vijandig over het liberalisme zich uitheften, en het aansprakelijk stelden voor al onze rampspoeden. Een betere verstandhouding tusschen waarachtig geloovigen en echte liberalen is, menschelijkerwijs gesproken, het eenige, wat ons land behoeden kan voor een ontzettende revolutie.

Inmiddels heeft Dr. Jonker, predikant te Dordrecht, in het licht gezonden zijn geschrift: „Het Sociale vraagstuk, een wekstem voor de Gemeente." (Rotterdam, J. M. Bredee. Prijs ƒ 1.50).

Het is een boek van bijna 200 bladzijden, verdeeld in acht hoofdstukken, waaraan nog een aantal aanteekeningen is toegevoegd. Het is mij niet duidelijk geworden wat den door ons hooggeachten schrijver heeft bewogen dit geschrift in de wereld te zenden. Hij houde ons de verklaring ten goede, dat wij bij hem niets hebben gevonden, dat niet reeds door anderen, door velen is gezegd. Hoe dikwerf is de Gemeente gewezen op haar plicht tegenover het sociale vraagstuk! Nu weten wij wel, dat sommige dingen haast niet genoeg gezegd kunnen worden, maar dan moet er bij ieder, die het woord neemt, iets wezen, dat waarlijk tot spreken drong, een stem die zeide: „Roep uit de keel, houd niet in."

Dit nu is het niet, dat Dr. Jonker deed grijpen naar de pen. En waarom ik dit zeg? Ik vind zijn toon daartoe'