is toegevoegd aan uw favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 24, 1887 [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

138

INVOERING DER NIEUWE PSALMBERIJMING

Te Axel o. a. gaf dit aanleiding tot eene publicatie van wege de regeering, die door den predikant van den preekstoel werd afgelezen. Zij behelsde een bevel om horter te zingen, de zangregels en nooten niet langer uit te rekken dan de voorzanger, met eene bedreiging, dat elk die aan dit bevel niet gehoorzaamde, vervallen zou in eene boete van ƒ20.— voor de eerste maal enz. Ook waren de gerechtsdienaars in de kerk opgesteld, om bij noodzakelijkheid gebruikt te worden. Opzettelijk werd bet gebod overtreden en de schuldige door de dienstbode van den predikant aangewezen, werd in de boete geslagen, die ihij ook betaald heeft. Hierover kwamen van eenige leden der gemeente klachten in bij de Classes van Walcheren, welke vergadering besloot, na dit geschrift te hebben overwogen, die menschen vriendelijk aan te schrijven, „dat zij zich zouden trachten te voegen naar den gang van het werk, alzoo het wenschelijk ware dat men in alle kerken op eene kortere wijze zong, dan op vele plaatsen geschiedde." Eerst zong nu de voorzanger genoegzaam alleen, de gemeente zweeg — alhoewel men naderhand, toen de regering een klein orgel had doen plaatsen, allengs met de kortere zangwijze genoegen nam. Die korte zangtrant bestond hierin, dat men de eerste noot lang, de middelnoten kort en wederom de laatste noot van iederen zangregel slepende zong en tusschen eiken zangregel een rust hield, om weder adem te scheppen, voor het aanheffen van den volgenden zangregel.

Te Vlaardingen liep het zoo erg, dat de voorstanders der oude en nieuwe zangwijze handgemeen werden, maar vooral te Maassluis barstte een geweldig oproer uit wegens het invoeren van de nieuwe berijming en den korten zangtrant. Men schold de nieuwe zangwijze voor Paapsch, Lutersch, Afgodisch, en dreigde de predikanten als de