is toegevoegd aan uw favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 24, 1887 [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

176

LEONARDO DA VINCI EM MICHEL ANGELO.

Aan dezen Melzi vermaakte Da Vinei zijn landgoed en papieren.

Tot deze papieren behoort het traktaat over de schilderkunst, dat wij reeds noemden. Er zijn twee uitgaven van. Een van 365 hoofdstukken en een vau 912 hoofdstukken.

Het eerste verscheen in Frankrijk 130 jaar na des schilders dood. (Een hollandsche vertaling van dit traktaat werd te Amsterdam uitgegeven in 1582).

Het is nog heden van beteekenis. In 1853 hebben fransche schilders als de la Croix, Meissonier e. a. er opzettelijk naar verwezen en uitgesproken dat de beoefenaar der kunst niet beter kan doen dan zich te houden aan de leer van Da Vinei. Onze beroemde landgenoot Alma Tadema, toen hij nog in Holland studeerde, kreeg zulk een indruk van het hoofdstuk dat over de perspectief handelt, dat hij terstond de beginselen van den grooten italjaan overnam.

Maar er was meer dan dit traktaat. Er is sprake van 13 banden geschreven door de hand van Da Vinei, die na den dood van Melzi, aan zekeren Mazenta ten geschenke gegeven werden. Het meeste daarvan wist vervolgens zekere Pompejus Aretinus, bronsgieter en kunstenaar aan het hof van Filips II te Madrid, machtig te worden, die er uit overschreef wat hem interesseerdeen aldus een werk maakte, dat sedert de codex Aretinus wordt genoemd.

In 1637 werd de Ambrosiaansche bibliotheek te Milaan eigenaar van dezen codex (waarvoor de engelsche koning om hem in zijn bezit te krijgen vruchteloos 60000 francs bood). Die codex is te Milaan gebleven, ook toen in 1796 de overigo schriften van Da Vinei, aldaar voorhanden, door de Fransehen naar Parijs werden meegenomen. Parijs, Londen, Florence, Venetië en Milaan zijn de