is toegevoegd aan je favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 24, 1887 [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

JONATHAN SWLFT.

EENE VOORLEZING.

Mijn onderwerp vond ik in de kinderkamer. Dit brenge u niet in den waan, dat ik u spreken zal, over eene der aantrekkelijke gestalten, zooals wij daar velen vinden, of over een der weinige volwassenen, die ons aan de beminnelijkheid van het kind doen denken. Integendeel; ik ben voornemens u te spreken over Jonathan Swift. Maar ik maak van die kinderkamer melding, omdat het wel opmerkelijk is, dat daar ongezocht, voor onzen geest kan treden de man die op dertigjarigen leeftijd opschreef om te onthouden, als hij oud was geworden: dat hij niet lief jegens kinderen zoude zijn. Het lot heeft gewild dat Swift's beroemdste werk, in de kinderwereld, nog meer misschien dan in die der groote menschen is bekend geworden en dat Gulliver bij de Lilliputters, schoon lang geen kinderachtig boek, tot menig aardig kinderboekje en eene vermakelijke legkaart de stof heeft geleverd. Zulk eene legkaart, bij mij in huis gekomen, dwong mij tot het lezen van „Gullivers reizen", deze brachten mij in kennis met het „Sprookje van de Ton" en daardoor kwam ik op de gedachte om tot u te