is toegevoegd aan je favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 32, 1895 [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KERKGESCHIEDENIS EENER DORPS GEMEENTE.

vorscher. Wij moeten ons tot het uitwendige bepalen, en dan was de eerste uiting van het christelijk geloof steeds de christelijke liefde, zooals zij zich jegens armen, ouden of gebrekkigen uitsprak. Groot is hier de zorg voor de armen geweest. Als de gemeente, die niet groot is, behalve haar niet beperkte Diakoniekas, nog daarbij een fonds heeft voor Gereformeerde armen (niet lidmaten) en een ander voor algemeene Protestantsche, niet-Gereformeerde, armen, dan zien wij daaruit, boe de voorgeslachten gezorgd hebben. Ook heeft de gemeente vroeger haar eigen Armenhuis gehad, maar de geschiedenis daarvan is een ware lijdensgeschiedenis. Wat al zorg heeft de kerkeraad daarover gehad, nu eens met de Diakonessen, die daar toezicht hielden en wier onderlinge twisten door den kerkeraad beslecht moesten worden, dan weder met de diakenen, die geen behoorlijke rekening overlegden en van oneerlijkheid verdacht werden, straks met de aanmatiging der Roomschen, die het Armenhuis vullen maar de Diakonie de kosten laten betalen. Eindelijk geraakt in den onrustigen revolutietijd de benoeming der Regenten geheel in 't ongereede en na veel gewrijf en geschrijf wordt nu (1815) het huis maar in alle stilte verkocht.

De gemeente is later (1866) in 't bezit geraakt van eene andere stichting, Eben-Haëzer, gevestigd bij testament van Baronesse J. J. Ziegesar geb. Bondt. Dit huis neemt geheel gratis een twaalftal meisjes op uit deze gemeente of van elders, weezen of halve weezen of kinderen, wier ouders niet in staat zijn ze op te voeden (maar geen verwaarloosden), om ze behoorlijk uitgerust als goed onderlegde dienstboden af te leveren aan gezinnen uit den fatsoenlijken stand.

Naast de zorg voor de armen stond die voor de jeugd, waarvan de School kan spreken.