is toegevoegd aan je favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 32, 1895 [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

K S O K ! E K.

heeft geopenbaard, is ons tot groote vreugde. Daar is zoo veel, dat ons volk verdeelt. Er worden steeds meerder en steeds dieper voren getrokken door ons volksleven. Het materialisme, en de wereldbeschouwing daarop gegrond, worden hoe langer hoe consequenter en vollediger toegepast. Tot welke resultaten men daardoor komt, is geen verrassing voor hen, die dat alles hebben voorzien, en voorspeld — maar toch is het pijnlijk te aanschouwen, welk een andere opvatting van het leven, van den arbeid, van het huwelijk, van het huisgezin, van hetgeen betamelijk en eerbaar is nu wordt in praktijk gebracht. Ofschoon wij zeggen, dat het niet kan, dat de mensch het er niet bij uithoudt, zien wij toch velen leven — alsof er geen christendom en geen godsdienst is. En het kan niet anders, of zij, die het Evangelie belijden willen, komen met deze „abstentionisten" in botsing. Bij alle achting, welken men aantalenten, karakter, en beminnelijke eigenschappen van beslist m'ei-„geloovigen" gaarne bewijzen wil, is er toch een te diepgaand verschil dan dat men lang denzelfden weg bewandelen kan.

Tegenover dat niet onaanzienlijk deel van onze natie, dat met alle geloof zegt te hebben afgedaan, staat de grootere helft van onze landgenooten, die nog wel beteekenis hechten aan het geloof, helaas, niet schouder aan schouder. Leefde Herman Witsius nog, hij schreef zeker een nieuwe Allocutio Irenica, en drukte dan ongetwijfeld ook deze regelen over: „Geen der broederen worde terstond om iets, dat, naar men meent, voortvloeit uit zijn woorden, ofschoon hij zelf die gevolgtrekking niet maakt, doch haar veroordeelt, het brandmerk der ketterij ingedrukt." De zoogenaamde „reformatie der kerk", welke velen onder leiding van Dr. Kuyper c. s. hebben ter hand genomen, heeft menschen van elkander vervreemd, die vroeger met elkander reisden, en nooit