is toegevoegd aan uw favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 32, 1895 [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

GRAAF LEO N. TOL8TOÏ.

jaar oud was en hij werd met zijne drie broeders en eene jongere zuster onder toezicht van eene tante opgevoed. Toen hij negen jaar was, ging de familie naar Moskou, waar een Fransch man en een Duitscher in vereeniging met andere leermeesters de geesteskrachten van den jongen graaf uit hare sluimering begonnen te wekken.

Na op twaalfjarigen leeftijd zijnen vader te hebben verloren ging Leo Nikolajewitsch naar Kazan, om voorbereid te worden voor het studeeren aan de hoogeschool aldaar. Eerst studeerde hij in de Oostersche talen, daarna in de rechten, doch trok weder naar zijns vaders erfgoed, eer hij zijne studiën had volbracht.

Een bezoek aan zijn broeder in den Kaukasus wekte bij hem den lust voor den krijgsdienst; hij maakte den Krim-oorlog mede en hielp Sebastopol verdedigen, doch trok zich na afloop van dezen krijg terug, om zich geheel aan literarische werkzaamheden te kunnen wijden.

Eeeds tijdens zijn verblijf in den Kaukasus waren zijne eerste werken verschenen: „Kinderleeftijd" in 1853 , „Jongensjaren" in '54, „Jongelingsjaren" in '55. Van de volgende noemen wij voorloopig alleen „De Kozakken," „Oorlog en Vrede," „Anna Karénina" en de „KreuzerSonate." Zijn roem drong over Euslands grenzen en hij wordt nu met recht onder de beroemdste auteurs van onzen tijd gerekend.

Ook op paedagogisch gebied is Tolstoï onvermoeid werkzaam. Hij opende eene modelschool voor het volk, bemoeide zich met de inrichting van Zondagscholen voor volwassenen en staat nog steeds met een groot aantal onderwijzers in alle deelen van Eusland in verbinding, die hij met raad en daad ondersteunt.

Sedert verscheidene jaren heeft hij zich geheel op het land teruggetrokken, leeft voor het volk en is geworden als hunner één in kleeding en gewoonten, en schrijft