is toegevoegd aan uw favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 33, 1896 [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BLUMHARDT.

meente van Jezus Christus in haar geheel was zijn doel. Hij staat in dit opzicht tegenover het Methodisme. Het is van belang dit in het oog te houden. Als wij van de beweging te Mötlingen hooren, hebben wij een groote neiging deze opwekking gelijk te stellen met de geestelijke agitatie, die hier en daar door het heilsleger of in het algemeen door Christenen van den Engelschen stempel , wordt gewerkt. Wij halen er de schouders over op. Wij hebben veel respekt voor dergelijke verschijnselen met name voor dat, 't welk onder Blumhardt is ontstaan, maar ons respekt dient, gelijk wel meer geschiedt, om de zaak op een behoorlijken afstand van ons te houden. Nu geloof ik, dat we in dat geval Blumhardt onrecht aandoen. Blumhardt was geen meeting-man. Een meetingman heeft juist geen oog voor de sociale zijde des levens. Het is hem om den enkelen mensch te doen. De menschen zijn volgens hem verdeeld in bekeerden en onbekeerden, de ééne mensch leeft, de andere is dood, en die dooden en levenden leven vlak naast elkander zonder dat zij elkander raken. Dat er een gemeenschappelijke basis van leven is, dat al degenen die op die basis staan in den diepsten grond huns wezens aan dat leven deel hebben, dat m. a. w. de kinderen der gemeente op een vernieuwden bodem staan, en zich slechts moeten toeeigenen hetgeen zij in Christus heiben, dit standpunt, zoo kostelijk in ons doopsformulier beschreven, kent de meeting-man, de Methodist niet. Doch Blumhardt gaat er van uit. Volgens hem kan de enkele mensch alleen leven, indien de bodem waarop hij staat gezond is, volgens hem is het niet mogelijk, dat de enkele Christen kracht heeft, indien de gemeente niet in normalen toestand verkeert. Hij verwachtte geen verbetering van de bekeering van hier een mensch en daar een mensch, hij verwachtt het alleen van een doorwerking des Geestes, van dien Geest