is toegevoegd aan uw favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 33, 1896 [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HEILIGE HERINNERINGEN.

hartigheid. De man telde toen reeds meer dan zestig jaar, en was pas gehuwd met een vrouw, die misschien 20 jaar jonger was. Hij koesterde voor haar een buitengewone vereering, en werd niet moede haar te prijzen.

Hij wees mij een zeer grooten fauteuil aan, om er plaats in te nemen, en vroeg mij, op zijn blozende wederhelft wijzende, of ik wel wist, wat „het vrouwke" gezegd, had. Hoe kon ik het weten? Welnu, zij had gezegd: „let eens op, de mijnheer, die van morgen gepreêkt heeft, wordt onze dominé." Vol bewondering en tevredenheid zag hij beurtelings zijn vrouw en mij aan, en ik kon niet anders dan den wensch uitdrukken, dat haar profetie vervuld zou worden. Toen ik later als beroepen predikant, zijn woning weder binnentrad, was zijn eerste vraag: „En wat heeft het vrouwke gezegd?" —' Hij was verrukt, toen ik toonde het nog te weten. Op den tweeden pinksterdag vertrok ik, en nam de officieuze belofte meê, dat men mij beroepen zou. Het beroep zelf liet zich niet lang wachten, en als beroepen predikant .verwierf ik den titel van theologiae doctor.

Na de drukte der promotie kwamen de toebereidselen voor mijn installatie in mijn eerste pastorie. Over de trouwe zorgen en de vele beslommeringen van de wederzijdsche moeders zal ik hier niet spreken. Zij hadden het druk, en meer dan druk. Voor het eerst zagen zij een kind zich gereed maken, om voorgoed de ouderlijke woning te verlaten. Het ging niet zonder tranen, en niet zonder blijdschap.

Ik had inmiddels alle gelegenheid, om mij voor te bereiden op de gewichtige verandering, welke in mijn lot plaats zou grijpen, en hoe weinig ik nog wist van het praktische leven, heb ik eerst later verstaan.

Over mijn bruidsdagen, en mijn trouwdag, — kan ik