is toegevoegd aan je favorieten.

Ons eigen tijdschrift, 1927 [volgno 3]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De weg door het ijs.

Naar een fotografie van D. F. Eberhardt.

Ge kun' blaive' wone', waor ge zit, mit vrai braand. De grond meugde ök haauwe' en in oew vraie taid kunde doen, wagge wilt. D'r is hier of in 't daarp altai' nog wel wat te metsele' of te knutsele', waor ge wat mee verdiene' kunt en aon de febrieks-ure' zaide nie' mêr gebonde'." 0 „Da's 't begin van 't ênd, meneer", zee Piet. „Ik daank oe veur oew goedhêd, mar in de stèèk laote' doe 'k oe noöt van me léve'. Agge dinkt, da 'k oe hier of daor mee helpe' kan, heddet mar te kommandeere'." „Nou, Piet! da' zou 'k hós' vergète': van alles ontslaoi 'k oe, mar veur de jach' kan 'k oe nie' misse'. Die is nou, veur de haos teminste wel wêr afgeloope; mar noodig he' 'k oe toch. D'r is gin mins, die zoo goed as gai wit, waor de wilde ênde' gèère neerstraike'; die Zu'n fainen neus het op de fesaante' of op de haos." Piets heer was krek as de mêste steenfaobrikaante', 'n hartstochtelijk jaoger. Agge eiges laand zat hêt, waor „wild" op zit, dan schafte oewen eige' 'n gewèèr aon en 'n jach'-akte en ge schiet 'r op los. 0 Wat meneer van Piets kunne' ha' gezeed, was gin vleierai. Deur 't wone' op den uiterwêrd had ie kennis van veul Zaoke': weind en wèèr, waoterstaand op de Waol, wildstaand, 't streupe', vissche', kortom, hai wies' overal van. Zoo moes' Piet, ök op z'n aauwen dag, nog mee gaon jaoge'. Eiges had ie ök nog 'n soort geweer, 'n aauwe veur-laoier of „pan-gewèèr", mit 'n laoistok d'r bai om 't kruit vas' te stampe'. Daor was duk zat om gelache', as ie da' ding ut de aauwe deus aftrok. 0

Naotuurlijk rakte(n) ie d'r nöot wa' mee. Den heer had al duk zat gezeed: „Laot da' oauwe karvallie mar thuis; daor zulde nöot wa' mee vange', of ge moes' 'n snouwhaos naoloope' en 'm in z'n leger kepot schiete'. Mar da's krek zoo strafbaor as streupe', da' witte, war? Wie 't spoor van 'n haos in de snouw volgt, mit 'n gewèèr onder den aarm, die is t'r bai. Dink t'r om, Pietje ! 'k Zou mar alleen pols en weitasch draoge' en 't wild aonwaize', dan hedde al zat gedaon!" 0 Nou, veur wat heur' wat, war? Had ie nie' alle wéke ins 'n gulde' en vrai wone' en wat 'r zoo tussche' vinger en duim baikwam? 0 ,,'k Zij diz' keer nie' aarg gelukkig gewies', meneer", Zee Piet, toen ie z'n twidden nijjaors-borrel kreeg. ,,'k He' t'r zat onder schot gehad, mar de haand is me nie' vas' en 't oog nie' schaarp genoeg mêr." 0 „Hou toch op, jong", zee meneer, ,,'t Gewèèr düg' nie'; daor zulde nöot van me léve' 'n haos mee vange'!" „En ik zeg oe, meneer, as 't wêr Korsemis is en we léve' 't, dan zulde gai 'n Kors-haos ète' van Piet Boelders, 'n haos, geschote' mit main aauwe veurlaoier en deur

main eiges!

0

,'k Vein 't arg aorig van oe, Piet, mar 'k mot nog zien.

A' 'k eiges veur dien dag nie' veur 'n klüfke zurg, zal t'r nie' veul op taofel komme', zij 'k bang!" 0 „Nou, meneer, onthaauw, wa 'k oe zeg: Op den êrsten Korsdag kraig' mevrouw 'n haos in de pot van den aauwen Piet." 0 Mit 'n hartelijk: „Nogmöls veul heil en zegen!" dronk

41