is toegevoegd aan uw favorieten.

Limburg's jaarboek jrg 31, 1925, no 3

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 85 —

gemeenteraad. Daarbij kwam ook de vereeniging van meerdere kleinere gemeenten bij grooteren, die onder één Maire werden gesteld.

Zoo werden de dorpen Afferden, Bergen, Heyen en Well tot een Mairie gevormd; Blitterswijck, Meerlo en Swolgen werden de gemeente Meerlo, Oirlo werd met Venray vereenigd.De oude kerkelijke registers van doopen, huwelijken en sterven werden naar 't gemeentehuis van Venray gebracht.

Oirlo was vroeger echter onafhankelijk van Venray, zoowel kerkelijk als burgerlijk.

Het had zijn eigen schepengerecht, dat zelfs recht sprak over leven en dood.

Het gericht, waar de vonnissen ten uitvoer gelegd werden, met de galg lag aan de Horster grens, van Oirlo gerekend voorbij de Castelsche kapel aan de Lollebeek. Recht daartegenover lag ook het Horster gericht aan de overzijde der beek. De strafplaatsen lagen over het algemeen overal in een uithoek van de gemeenten aan de grens. De straffen waren in dien tijd gestreng, wat noodig was, omdat er in die tijden vele boosdoeners rondliepen. De afgelegen hoeven werden dikwijls door dat gespuis bezocht, precies zooals het nu weer gaat in 't Zuiden van Limburg. Hij, die een ander ombracht om zijn geld of goed, werd gehangen. Die een ander „met een cort of lang geweer" doodschoot, boette zijn misdaad met den dood. Zijn goed werd verbeurd verklaard. Een brandstichter werd verbrand of gehangen. Voor dezen bestond zelfs geen vrijplaats. Het stelen van een bijenkorf, een ploegschaar, zaken, die aan de openbare zorg toevertrouwd waren, deed gevaar loopen het lijf te verliezen. Dan had men nog eene instelling, die zeer slecht werk deed: de pijnbank. De verdachte werd op een bank gelegd, uitgestrekt en met duimschroeven, scheenbladen, met gewichten en rekwerktuigen in al zijne leden gepijnigd, als hij het hem ten laste gelegde niet bekennen wilde. Wanneer hij door de pijn gedwongen iets losliet, wat op eene bekentenis geleek, werd hij ontboeid en moest hij buiten banden en pijnen herhalen, wat hij gezegd had. Dat gold dan als