Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

89

In Welters Sagen en Legenden zijn vele volksverhalen geboekt uit alle deelen van Limburg. Zijn neef volgt hem. Tot het bijeenbrengen van den bundei heeft destijds iedereen medegewerkt.

Ook Dr. Felix Rutten, Dr. Knippenberg, Kleyntjes S.J., bewerkten sagen, terwijl ik voor enkele jaren een bundel uitgaf en er eene verzameling spreekwoorden en boerenraadsels bijvoegde. Men moet die verhalen eigenlijk in het oorspronkelijke platte taaleigen hooren, dan voldoen ze het best. Het Limburgsen trouwens is zacht en zeer plooibaar, klinkt door het op- en afgaan der zinsdeelen zangerig.

Het Roermondsch, Maastrichtsch, Venloosch, Sittardsch, Weertsch, — men moge ze dialecten noemen — zijn behoorlijk uitgeruste talen met kleinen omloopskring, maar sterk en krachtig, ofschoon ze al een lang leven achter den rug hebben. Het beste bewijs is, dat de Limburgers, waar. ze in de wereld ook terecht komen, in hun familiekling hun eigen taal behouden. Er is nu een vereeniging tot behoud van Limburgs taal gesticht.

Wie eer ich dich, o Limburgs tale, Worin mien mooder leedjes zong, Doe bust zoo rein wie ein kerstale.

DE REUZEN IN LIMBURG.

Bij de feesten te Brussel heeft men al de reuzen van België, de afbeeldsels natuurlijk, in den stoet kunnen zien rondtrekken. De vier Heemskinderen met het reuzepaard trokken naast Samson, die er wel uitzag om eenige honderden Philistijnen naar de andere wereld te zenden ; helden uit de Sagenwereld zoowel als uit de werkelijke en gewijde geschiedenis, gezonden door de verschillende steden des lands, waren er te zien.

Het zijn groote poppen, die bij plechtige gelegenheden mee moeten en door het volk hoogelijk in eere gehouden worden.

In 't Belgenland, daar waar de taal „die Dietsche" is, vindt men dit oude gebruik nog 't meest in zwang en men zou

Sluiten