is toegevoegd aan je favorieten.

Limburg's jaarboek jrg 32, 1926, no 2/3

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

97

de rust: Liraburg was een Belgische provincie geworden.

En de weg Sittard—Heerlen werd aangelegd langs het kasteel; hij zou een blijvende herinnering zijn aan dien tijd.

In 1839: groote volksbetooging in Amstenrade. Graaf J. B. d'Ansembourg keert terug van zijn reis naar Parijs. Men zingt hem toe :

Spant af, spant af, koetsier, Wij willen zeiver varen, Die zich naar Parijs begaf, Om Limburg te bewaren.

Dat jaar: groot feestmaal op het kasteel. Bij die gelegenheid toonde de graaf de eerste lucifers, die hij uit de Fransche hoofdstad had meegebracht.

Weer kwam een donkere wolk aan den hemel: Limburg werd afgescheurd van België, waarmee het negen jaar vereenigd was geweest. Op dat oogenblik ondervond men de waarheid van het oude woord : Scheiden thut weh!

Maar 't is al lang vergeten.

Kasteel en dorp leefden verder het rustige leven mee, dat ongestoord bleef voortduren, al klonken aan en over de grens een paar malen de dreigende krijgsklaroenen. Op het kasteel van de vroegere heeren van Amstenrade woonde de adellijke familie d'Ansembourg, die leidend en beschermend de hand hield over dorp en streek. En de bevolking leefde met de familie mee. Dat kwam tot uiting, toen graaf Arthur d'Ansembourg in 1884 onder geweldig enthousiasme werd ingehaald als burgemeester. Dat kwam tot uiting, toen in 1886 zijn edele echtgenoote de hooggeboren Vrouwe Eugenie de Silva haar intrede deed in het kasteel. Maar, toen zij in 1913 overging tot beter leven, treurde de bevolking met haar heer mede en voelde dat zij, evenals hij, veel verloren had.

Nog eenmaal, in 1924, werd er feestgevierd in Amstenrade : graaf Arthur d'Ansembourg was veertig jaar burgemeester. De bevolking wou het feestelijk herdenken.

Dat zou het laatste feest zijn, dat den edelen graaf