is toegevoegd aan uw favorieten.

Limburg's jaarboek jrg 33, 1927, no 1/2

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

- 51 —

Onvergetelijke herinneringen zijn mij daaraan bijgebleven. Het was mij gegeven Dr. Cuypers zoowel als beminnelijk mensch, als in zijne waardigheid van officieel afgevaardigde der Nederlandsche regeering, te waardeeren.

Het waren dagen van geestelijk genot die lange, gezamenlijke wandelingen in de schilderachtige omgeving van Weenen en Rome, gekruid door zijn levendig gesprek uit de rijke ervaring van zijn vele reizen in den vreemde; te hooren van zijne interessante ontmoetingen met groote historische figuren van internationalen naam, te lang om hier te noemen ; ofwel van ervaringen uit zijne lange merkwaardige praktijk Uit alles sprak de hoofsche mensch,

de man van talent, bekwaamheid en wijs inzicht.

Hoewel hoog bejaard was hij steeds onvermoeid wandelaar. Dit bleek mij al dadelijk te Weenen. Nauwelijks aangekomen of wij ondernamen dadelijk, op zijn voorstel, een langen rondgang op den Ring. Hij, steeds druk vertellende zonder het minste spoor van vermoeidheid, en getuigende van een vitaliteit merkwaardig om te zien. Evenzoo te Rome, waar wij in het bergachtige Tivoli genotvolle uren doorbrachten.

Algemeene vereering viel hem op de officieele bijeenkomsten ten deel. Gevierd als de „Niederlandische Altmeister" was hij steeds omgeven door een staf van bekende figuren, uit alle landen. Als voorzitter van een vergadering was hij in zijne volle kracht. Begaafd spreker boeide hij dadelijk door zijne karakteristieke verschijning en zijn krachtig welsprekend betoog. Goed herinner ik mij hoe hij op het Congres te Parijs (1900) een vergadering presideerde ter bespreking van het behoud der historische monumenten, een thema met voorliefde door hem behandeld. Na een welsprekende rede in vloeiend Fransch, besloot hij met deze gulden woorden:

„II faut pour 1'histoire de 1'art et en raison des traditions „du passé, conserver tout ce qui a une valeur artistique et „historique et aller aussi loin que possible dans cette voie, „sans négliger leplus petit détaild'architecture, Laconservation