is toegevoegd aan uw favorieten.

Letterkundig magazijn van wetenschap, kunst en smaak, 1819 (Mengelstukken), no 5

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE LIEFDE. 237

Na dit gebrek in den vroegen morgenftond, keerde de landman met zijn zoontje naar huis terug, om hunne zondags.Ideederen aan te trekken. Toen dit gedaan was, verzocht de landman zijne vrouw, om eene wandeling in den tuin, welke nevens de landhoeve' lag, te doen. De moeder kwam fpoedig met jansje, en willem ging ook mede. Toen zij in den tuin waren gekomen; verheugden zij zich alle te zaraen over den dillen vrolijken dag, en over de vele fchoone gewasfen en boomen , welke in den tuin (tonden , en zij zagen op eenen afftand de korenvelden, hoe zij door den wind, als golven, bewogen werden, en eenen rijken zegen vo-rfpelden — en in de weide de ronde dampende hooiroken .

Daarop, terwijl zij in den tuin heen- en weêrgmgen, plukte de vader voor de kinderen kerfen van de boomen, en toonde hun de jonge appelen, hoe zij aan de takken druif'swijze hingen , en zich langzamerhand vormden. Jansje plukte intusfchen rozen en angelieren, en 'bond dezelve tot eenen ruiker Zij bragt denzelven aan hare moeder, welke haar kind voor dit gefchenk hartelijk dankte. Te gelijk gaf willem haar op een groot blad de heerUjklte aardbeziën Zij dankte hem ' .ok. Nu waren de kinderen zeer vergenoegd met de ouders en zij zetleden zich in een fchaduwnjk rond ztJim rprieelje neder. Hier zat reeds de huisknecht paol, en had het jongde kindje op zijnen (choot. Toen lachten de kinderen, omdat hij zoo ftil daar zat en zoo verborgen op zulk een fchoon plaatsje. Want zij hadden paul hartelijk lief. . ,.

Doch »ansje zeide: „ O wat is het^fchoon, lieve moeder! nu wij zoo alle bij elkander zijn."

Ta wel," antwoordde de moeder, „ doch dit kan allé'dagen niet gebeuren. Dan gaat paul en uw vader op den akker, en ik moet in de keuken en den keider, in den tuin en den (tal rondloopen, en gij zijt dan in de fchool, of anders aan uw dagwerk. Maar .des zondags dan is het anders Het is een lieve vriendfchap. nel-ke dag, hij ftrenuelt al de huisgenooten aan eiKan. der. zoodat zij zich alle, en de velden, en de tuinen gemeenzaam befchouwen, en zich over elkander verheugen kunnen." , .

Deze woorden van de vriendelijke huismoeder bevielen den landman buitengemeen, zoodat hij zijne lieve

ecnt-