is toegevoegd aan uw favorieten.

Marineblad jrg 10, 1895/1896 [volgno 4]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

48

nog eenmaal: de opleiding onzer zeeofficieren.

de eer aangedaan, mijn artikel over bovenstaand onderwerp, in de 3e aflevering van den vorigen jaargang van het „Marineblad", op vleiende wijze te bespreken. Dit neemt niet weg, dat de Minister op grond zijner overwegingen van de zaak, tot het besluit kwam, dat wijziging in het stelsel der opleiding niet gewenscht is. Tot steun van dat besluit geeft de Memorie van Antwoord een overzicht van de gronden, waarop niet en waarop wel eene wijziging door mij zoude zijn aangeprezen. . ,

Dat bedoeld overzicht bezwaarlijk door mij als eene juiste vertolking van mijn betoog kan worden erkend, zal wellicht reeds bij den lezer zijn opgekomen ; meenende evenwel, bij de pogingen om het verschil aan te toonen, in herhaling te moeten vervallen van hetgeen ik in het boven aangehaalde artikel aanroerde, zal ik mij daarvan onthouden, en liever de aandacht vestigen op hetgeen van meer actueel belang is, namelijk de regeling, waarmede de Minister poogt de bezwaren, aan den tegenwoordigen toestand verbonden, zooveel mogelijk te doen verdwijnen.

Uit hetgeen de Memorie van Antwoord hieromtrent te lezen geeft, is niet° volkomen duidelijk, wat de Minister als den normalen duur van den tijd, in den rang van adelborst le klasse door te brengen, beschouwt. Wel wordt in die Memorie de toestand, zooals die thans is, tot tweemaal toe abnormaal genoemd, maar als eerste middel tot tegemoetkoming wordt vermeld het Koninklijk Besluit, dat bepaalt, dat adelborsten le kl. niet langer dan 4 jaren in dien rang zullen dienen.

Nu was de toestand vóór dit besluit niet anders, dan dat er 4 jaar als adelborst le klasse gediend werd. Wordt 4 jaar als normaal aangenomen, dan heeft er geen abnormale toestand bestaan, maar is doorliet genoemde besluit het ontstaan daarvan voorkomen, door tijdelijke vergrooting van de formatie der luitenants 2° kl. Is 4 jaar in de oogen van den Minister abnormaal lang, dan kan het besluit, dat dien toestand onaangeroerd laat, niet als geneesmiddel gelden.

Dit punt is daarom van belang, omdat zeker menigeen met verlangen heeft uitgezien naar eenige aanwijzing, dat de Minister trachten wil, een kleiner aantal jaren als normalen diensttijd in den rang van adelborst le kl. aan te nemen.

Het tweede geneesmiddel dat de Minister toegepast heeft, gaat gelukkig verder dan het eerste; het is de plaatsing van de oudste categorie van adelborsten op het folio van luitenants 2e kl., waardoor0 feitelijk slechts drie jaar dienst als adelborst wordt gedaan. Deze regeling is echter niet beveiligd tegen altijd mogelijke verandering van inzichten, evenmin als datgene, wat gedaan is om zooveel mogelijk afwisseling te brengen in de plaatsingen der adelborsten en om de overbevolking der voorlongrooms te voorkomen.

Het artikel van den heer Kempe: „Opleiding van de zeeofficieren", voorkomende in de 6e aflevering van het „Marineblad , waarvan een volledige bespreking om verschillende redenen hier achterwege moest blijven, geeft mij nochtans aanleiding tot de volgende opmerkingen.