is toegevoegd aan uw favorieten.

Marineblad jrg 11, 1896/1897 [volgno 3]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

korte mededeelingen.

49

beproeven van automatische kanonnen, is geen enkele soort voor het beoogde doel geschikt. Na een betrekkelijk gering aantal schoten waren alle defect.

Wat is een kanon waard, dat nog geen 200 a 300 schoten per minuut achter elkander doen kan, zonder weder in orde gebracht te moeten worden, terwijl het breekt na verscheidene halten in minder dan 5 minuten tijds ?

De CoLTS-mitraillonr heeft evenmin voldaan als de andere beproefde soorten. 'A. en N. Register).

Mais-me-'g-cellulose als vulling voor koiferdammen.

Tot vulling der kofferdammen met eene stof, die geen water doorlaat, zijn in de laatste jaren verschillende materialen beproefd. Een van de meest bekende is het woodite, aldus genoemd naar den uitvinder Me. Wood, Dit werd op twee wijzen gebruikt: als een op kurk gelijkende stof, het drijvende woodite, en als elastisch woodite, dat voornamelijk uit caoutchouc bestond en diende om, b.v. op torpedobooten achter de huid aangebracht, lekstoppend te werken.

In den laatsten tijd heeft men uitstekende resultaten verkregen met mais-merg, dat op eene door Me. Marsden uitgevonden wijze bewerkt wordt.

Het weegt in gepersten toestand 6.5 Eng. pd. per kub. voet, terwijl dezelfde hoeveelheid cellulose van kokosvezels 7.7 Eng. pd. wee<>t. In tegenwoordigheid van den secretaris voor marinezaken Mr. Herbert (Ver. Staten), hadden 10 Sept. vergelijkende proeven plaats met lekstoppende middelen.

Tot dit doel werden twee stalen kofferdammen van 1.8 X 1,8 X °-9 M. gebruikt, waarvan de frontplaat met 10 mM. en de achterplaat met 4 mM. dikke staalplaat werden bedekt. Een van de kofferdammen werd met mais-merg en de andere met kokosvezel-cellulose gevuld en deze stoffen door middel van schroeven ingeperst. Daarna werd door elke cel een 100 pd. zwaar projectiel met een aanvangssnelheid van 305 M. per sec. geschoten, waarna de geschoten gaten aau grooten waterdruk werden blootgesteld.

Terwijl door de kokosvezel-cellulose ongeveer na ÏO^ minuut de eerste droppel en vervolgens per minuut ongeveer een halve gallon water gedrongen was, bleef de mais-merg-cell., hoewel het water met 1.5 M. druk op het gat stond, gedurende l1/, uur volkomen waterdicht. _ ...

Bij een volgende proef werd een 250 M. zwaar projectiel uit een 8" op beide kofferdammen afgeschoten. Nu begon het water de kokosvezel-cell. reeds na 25 sec. te doordringen, in die mate dat per minuut H/a gallon doorzijpelde; bij de mais-merg-cell. verscheen na 45 min. de eerste droppel. Ook werden proeven genomen betreffende de brandbaarheid van beide stoffen. Men liet daartoe in elke cel een granaat van 3 pond springen. De kokosv.cell. verbrandde, terwijl de mais-merg-cell. alleen verkoolde.

Op grond van deze proeven werd gelast de kofferdammen der nienwe slagschepen „Kearsarge" en „Kentucky" met mais-mergcell. te vullen. (Engineering). M. '96—'97. 4