is toegevoegd aan uw favorieten.

Het sportblad; Officiëel orgaan van den Nederlandschen Voetbalbond jrg 16, 1908, no 17, 23-04-1908

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET SPORTBLAD.

17

verkeken en hun spel wordt nog saaier. Wel tracht Starke nog al eens op te dringen, maar veel geeft 't niet meer. Slechts een doelpunt, goed door Dommering Sr. ingezet, is nog bun deel en daarna eindigt deze weinig aantrekkelijke wedstrijd.

Bij W.V.V. kunnen we slechts noemen de Dommerings, Kriegsman en Starke, bij L.V.V. de middenlinie en Volkmaars. Door deze uitslag is 't kampioenschap in Leeuwarden gebleven, en 't jubileerende Frisia telt haar tweede kampioen, waarmede wij de blauw-gelen van harte gelukwenschen.

Met dat al heeft 't in onze 2e klasse competitie niet aan spanning ontbroken en ontloopen de drie eersten elkander weinig. Wanneer we echter af moeten gaan op de wedstrijden Frisia—W.V.V. en Frisia—Achilles, gelooven we wel dat 't ranglijsfje de kracht vrij juist aangeeft.

Hopen we maar dat 't nieuwe seizoen even interessant mag zijn, als dat wat nu achter ons ligt.

Frisia—Lloyd (Bremen) 2—1.

't Schijnt dat heeren voetballers er een Paaschstemming op na houden. Ie Paaschdag een lauw, akelig spelletje, en vandaag van 't zelfde laken een pak.

Tamelijk veel publiek was opgekomen om deze eerste Leeuwarder internationale bij te wonen en te circa half drie stelde zich tegenover 't Duitsche elftal Frisia op met eenige veranderingen in 't elftal. Snijder zien we weer voor, terwijl Bukers en Woordman met Heeger de achterhoede vormen.

De Bremers maken met hun keurig costuum en flinken bouw een aangenamen indruk en was hun spel daarmede in overeenstemming, waren zij voor doel niet zoo slecht geweest, de overwinning was hun niet ontgaan.

't Spel is in den beginne vrijwel verdeeld totdat na een kwartier 't Duitsche doel dermate in de knoei komt dat een der verdedigers, geen raad meer wetende den bal in eigen net plaatst. Kort daarop krijgt Bremen een pracht kans uit een mooien voorzet van rechts, maar de center voor trapt ver over. 't Opbrengen van Lloyd is echter uitstekend, maar wordt verdienstelijk door de Frisia backs weg gewerkt.

Na de rust treedt Frisia iets beter op en weet dan ook na eenige herhaalde aanvallen haar voorsprong te vergrooten. Daarop volgt weer een tijdperk van uittrappen, knoeien enz. totdat Lloyd wat op dreef weet te komen en kort voor tijd haar eerste en eenige doelpunt maakt.

Bij de gasten was de verdediging goed. De voorhoede bracht herhaaldelijk goed op, maar verknoeide voor doel alles weer. De links en rechts buitenspelers leken ons de beste. Er werd flink op don bal gezeten en hun spel maakte op ons een aangenamen indruk. Bij Frisia de verdediging eveneens goed. Speciaal de backs.

De middenlinie lang niet dat met Meindersma als de minste. Voor een- gepingel om van om te vallen, waaraan ditmaal de Vries weinig schuld had. Van hem mooten we nog noemen

een keurig schot op 't doel en een goed ingezet doelpunt.

Snijder een schaduw van verleden jaar, zijn achteruitloopen en de bal naar zich toe laten komen, maakt de indruk van een juffrouw die haar hondje roept. Dat is een niet te vergeven fout in zijn spel, daardoor geeft hij telkens de verdediging der tegenpartij gelegenheid om zich te herstellen. Vlug op den bal zitten, snel er van door en uit den loop voorzetten, dat is 't spel der vleugels. De andere heeren gaven ook weinig bijzonders te zien en schijnt 't tijd te worden dat de zomerslaap wat nieuwe trapkrachten in hun beenen brengt. Nu eerst maar eens lustig feestvieren.

Haarlem—Dulwich Hamlet 3—5.

Door het koude weer was de belangstelling niet zoo groot als de strijd wel verdiend had want zeker hadden de afwezigen ditmaal ongelijk.

De Haarlemmers missen De Koek en Seidel, waarvoor Thole en Leslie Miller invallen. De Engelschen hadden een betere combinatie in het veld gebracht dan Vrjjdag 11. tegen HVV, wat vooral merkbaar was aan den rechtervleugel. In dm beginne gaat het spel vrijwel gelijk op, tot de Engelschen geleidelijk een samenspel ontwikkelen, dat soms een Healy te machtig blijkt. De Haarlemvoorhoede zit echter ook niet stil en vooral v. d. Mey, v. d. Berg en Leslie Miller zijn in goeden vorm. Door de goede verdedigingen aan beide kanten duurt het vrij lang voordat een der partijen de leiding weet te nemen. Eens verdiende een prachtsehot van v. d. Mey, dat juist naast ging, een beter lot. Na ca. 25 minuten weten de Engelschen eindelijk Utermark te passeeren. Deze vreugde duurt evenwel kort, want uit keurig samenspel tusschen Haak en v. d. Mey maakt laatstgenoemde gelijk. Met een vlug en vurig spel wordt dan om de leiding gestreden, dat de Engelschen wederom weten te hernemen. De roodbroeken geven geenzins op en de voorhoede blijft, goed gest°und door de middenlinie, geregeld in actie.

Als een der Dulwich backs binnen het strafschop gebied den bal met de handen wegwerkt, is dit Groothoff niet ontgaan en volgt paDalty voor Haarlem. J. v. d. Berg plaatst zich achter den bal en weet met een harden schuiver gelijk spel te maken. Zoo komt de rust met een gelijk, hoewel eens uit een geweldige scrimmage voor het Engeleche doel Haarlem wel nog een punt verdiend had. De Dulwich loopt daarna enorm hard van den stapel en thans komt het schitterende spel van den center-halfback der Engelschen eerst goed uit. Zulk voetbal was een genot om te zien. Vijf minuten na rust hebben de Engelschen met een reusachtig hard schot de leiding hernomen.

Onze overzeesche buren hebben dan het spel langen tijd in handen maar door hardnekkig verdedigen, vooral van Healy, Thole en Veen, kan de Lulwich voorloopig niet scoren. Het publiek krijgt echter een mooien spannenden strijd te zien, daar Haarlem met ongekende fut blijft doorspolen.

Toch blijkt het Engelsche spel, dat thans het

toppunt bereikt heeft, den Haarlemmers te