Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET SPORTBLAD 11

door Overeem wordt ingekopt. Aangemoedigd door dit succes komt A.F.C. geweldig opzetten. Vis rent langs het lijntje zet magnifiek voor en Overeem begaat geen fout (2—0). Even later weer een ren van Vis en uit zijn prachtigen voorzet vergroot Tognerie A.F.C.'s voorsprong. Als rust komt leidt AF.C. met 3—0. Na rust is Velocitas overwegend sterker en de A.F.C. verdediging krijgt het zwaar te verantwoorden, v. Gessel verlaat wegens een ongeval bet veld en Klomp neemt zijn plaats in. Als Blanken den bal uit zijn handen laat glippen, is Schüller er als de kippen bij en doelpunt onhoudbaar.

Dan komt van Gessel weer terug, maar Velocitas blijft, luide door het publiek aangemoedigd, aanvallen. Met een goed geplaatst schot brengt van Driel den A.F.C. voorsprong tot 3—2 terug. Tegen het einde ontsnapt het Velocitas-doel aan groot gevaar, als de Graaff kort na elkaar twee schoten lost, die echter juist over en langs gaan. Kort daarop is het tijd en heeft A.F.C. dezen uiterst spannenden en fraaien wedstrijd met 3—2 gewonnen.

De heer L. v. d. Bergh, W.V.'s sympathieke president, overhandigde met een hartelijken speech den krans aan den aanvoerder van A,F.C., den heer H. Scheepens, waarop een gezellig diner volgde, dat helaas te kort duurde.

Om half 9 brachten we onze gasten naar den trein en kregen de verzekering, dat allen een prettigen dag meegemaakt hadden, een dag, die nog lang in herinnering zal blijven.

J. v. d. H.

Uit Alkmaar.

Ook de beide Paaschdagen waren voor den N.H V.B. met zijn seriewedstrijden een beslist succes te noemen.

De publieke belangstelling tenminste was, het niet zeer aangename weer in aanmerking genomen, bevredigend te noemen. In de middaguren van den eersten Paaschdag waren een kleine duizend toeschouwers aanwezig; den volgenden dag was de belangstelling iets minder.

Een kenmerk van deze dagen is wel geweest het volkomen falen van de Alkmaarsche clubs, die alle reeds den eersten Paaschdag onder gingen.

Voor Haarlem daarentegen was het een algeheel succes; zoowel het tweede als het derde elftal behaalden respectievelijk in klasse A en B de zegepraal.

Schitterend was het spel van Haarlem II in den eindstrijd, volgens het beweren van verschillende harer spelers het beste, dat men dit seizoen had ontwikkeld. De voor een finale enorme cijfers 11—1 geven daarvan trouwens een duidelijk bewijs. Ook Haarlem III, dat hier ter stede altijd in een bijzonderen vorm schijnt te zijr, speelde keurig en verdiende de overwinning volkomen.

Eerste Paaschdag.

De uitslagen waren op dezen derden dag achtereenvolgens:

Rapiditas (Weesp)—Holland (Alkm.) 6—0 Bloemendaal—Sport (Hoorn) 1—0 Heldersche Voetb. Bond—Alkm. V.V. 5—0 Umuidensche V.V.—V.V.V. II 2—1 Haarlem II—R.A.P. II 2—0

Bloemendaal—Alcm. Victrix 2—1.

Ten einde niet al te veel plaatsruinte te vergen, willen wij volstaan met slechts eenige details van de wedstrijden voor de eerste afdeeling.

De ontmoeting tusschen Bloemendaal en het Hoornsche Sport, de beide leiders in den N. H. V, B. was spannend. Reeds vrij spoedig na den aanvang nam Bloemendaal, dat voor de rust steeds iets sterker was, de leiding. Na de hervatting werkte Hoorn hard om gelijk te komen, wat haar echter niet gelukte. De Bloemendalers werden zoodoende in de demifinales geplaatst.

Haarlem II had een heelen dobber met R.A.P. II. Beide waren niet volledig: de roodbroeken hadden een drietal invallers, terwijl de Amsterdammers slechts over 10 spelers konden beschikken. Het spel was niet zeer fraai en weinig belangwekkend. Het duurde vrij lang, eer Haarlem door een prachtig schot van den jongen linksbinnen het eerst scoorde. Rust 1—0. Na de hervatting trachtten de roodzwarten vergeefs gelijk te maken. Kort voor tijd maakte ten slotte Haarlem door een tweede goal aan alle onzekerheid een einde.

Het was omstreeks half vier, toen, terwijl een vrij' talrijk .publiek langs de lijnen stond geschaard, onder de tonen van het „ Wilhelmus", Alcmaria Victrix en Bloemendaal in het veld traden voor de tweede demi-finale, het Alkmaarsche elftal met oranje sjerpen, ter onderscheiding van de eveneens witgehemde Bloemendaal-spelers.

Alcmaria stelde zich op met een zeer gehavend elftal, met invallers voor haar aanvoerder, den linksmidden, den rechtsbinnen en den linksbinnen, welke beide laatste om gezondheidsredenen niet meer zullen mogen spelen.

Met den wind in den rug, begon Alcmaria Victrix aan te vallen. Reeds spoedig echter kon men zien, dat hier een geheel ongewone voorhoede aan het werk was en bleek, dat de invallers in deze linie de opgevallen plaatsen niet voldoende konden waarnemen. Samenspel, tot nog tce immer de kracht dezer voorhoede, kwam geen oogenblik voor. Tot scoren kon men, dan ook niet komen. Bloemendaal, dat reeds een paar malen een snellen uitval had ondernomen, nam vrij onverwacht door een ver schot de leiding. De bal bleef meestentijds op Bloemendaal's helft. Capaciteiten om te scoren, had echter Alkmaar's voorhoede niet, terwijl men bovendien nog pech kreeg, toen tweemaal achtereen een schot op de bovenlat terecht kwam en bij een hoekschop de bal eerst werd aangeraakt, toen hij reeds de doellijn was gepasseerd. Opnieuw doelpuntte daarna de Bloemendaal-voorhoede, die goed samenspeelde, na een snellen uitval. Met 2—0 voor de Bloemendalers kwam de rust.

Na de hervatting eerst een gelijk,,opgaan. Ondanks den tegenwind nam' daarna echter Alcmaria de overhand om tot aan het einde toe bijna voortdurend op Bloemendaals helft te blijven. Hier werd echter het doel met hand en tand verdedigd. De Alkmaarsche verdediging hield de vijandelijke voorhoede nu geheel in bedwang Met de voorhoede bleef het echter bij vruchteloos pogen; het schieten was zeer

Sluiten