is toegevoegd aan uw favorieten.

Het sportblad; Officiëel orgaan van den Nederlandschen Voetbalbond jrg 16, 1908, no 24, 11-06-1908

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6

HET SPORTBLAD.

Het is moeilijk te zeggen wie het meest uitblonk, als geheele linie zouden we den eerepalm willen geven aan de halfs. Het trio Hawkes, Wedlock en Ben Warren bracht ons gedurende l1/* uur in verbazing door hun enorme handigheid, vlugheid en juisten kijk op het spel. Speciaal Wedlock deed schier wonderen en hetgeen hij liet zien Was zeker uit de „hooge school" van voetbal. Met 3, 4 tegenstanders om en op zich, wist hij met den bal te ontkomen, hoewel klein van gestalte, kon geen tegenstander zoo hoog springen of hij sprong nog iets hooger en kopte den bal weg.

De hardste schoten stopte hij met 'n enkele voetbeweging, waarbij ♦ hij den bal dan onmiddellijk volkomen in zijn macht had, zoodat hg het leder met 'n klein tikje, juist langs 'n tegenstander heen — soms tusschen diens beenen door — aan een zijner voorwaarts wist te geven, echter niet versmadende ook af en toe ook zelf de kracht van den doelverdediger eens te beproeven. Zijn beide collega's waren echter ook sterren van de eerste groote en de Oostenrijksche spelers moeten ongetwijfeld 'n massa van deze „openbare les" hebben meegenomen.

En dan de voorlinie. Hoe zal ik u een indruk kunnen geven van het overbluffende samenspel en de verrassende handigheid waartegen de Oostenrijksche verdediging te kampen had. Woodward schitterde met al z'n groote talenten. Uit de meest benarde posities passeerde hij het leder met bewonderenswaardige juistheid en nauwkeurigheid naar z'n collega's, 'n aantal trucs, waarmede hij eenvoudig langs i'n tegenstanders heen liep, was onuitputtelijk.

'n Voorbeeld? Woodward heeft den bal gekregen van Wedlock en vliegt op het Oostenrijksche doel af met Rutherford vlak bü hem. Bij den achterspeler gekomen werpt hij 'n snellen blik naar Rutherford.

De half back heeft het begrepen en juist op het

moment dat Woodward den bal op den zijkant van z'n rechtervoet heeft om hem schijnbaar aan z'n buitenman te geven steekt de back z'n been in dezelfde richting teneinde den bal te onderscheppen.

Dit heeft Woordward blijkbaar voorzien want in plaats van den bal naar Rutherford te geven draait hij in vollen vaart z'n voet 'n halve slag om en eer de back weet wat er gebeurt, is Woodward hem reeds met bal en al voorbij. Hij had slechts even het leder aan den eenige meters achter hem staanden Wedlock gegeven van wien hij het leder onmiddellijk weer voor z'n linkervoet kreeg, hetgeen in zoo'n ondeelbaar oogenblik gebeurde dat men bijna zou aannemen dat Woodward zonder hulp van 'n ander z'n tegenstander was gepasseerd.

Het was echter niet alleen Woodward die ons in verbazing bracht, neen de geheele linie — ditmaal Bridgett, Windridge, Bradshaw, Woodward en Rutherford — schitterde.

De beide backs vielen minder op en we zouden zoo zeggen dat 'n combinatie Stom — Karei Heyting niet zoo heel veel voor Crompton en Peunington behoeft onder te doen.

Wat het Oostenrijksche team betreft speelde

dit beter dan in den vorigen wedstrijd tegen de Engelsche hetgeen men met het oog op de

cijfers, anders zou zeggen. Het meest onderscheidde zich de doelverdediger Donhart, die vooral in de eerste speelhelft tot van goede schoten op schitterende wijze stopte.

Hij maakte slechts 'n 2 tal fouten waarvan één 'n doelpunt tengevolge had.

In doelverdedigers schijnt Oostenrijk goed gesorteerd te zijn. We zagen in 3 wedstrijden 3 verschillende doelverdedigers die alle drie uitstekend waren. Ook thans weer leverde de Oostenrijksche verdediging uitstekend werk en het is slechts door de bijzondere sterkte van den Engelschen aanval dat zooveel doelpunten werden gemaakt.

De (voorhoede was ook thans het minst goede deel met uitzondering van den rechtervleugel Hussak—Merz die enkele malen goed werk verrichtte.

Het eenige doelpunt der Oostenrijkers kwam dai ook van dezen vleugel.

Als algemeene indruk over het spel dat de Oostenrijkers, ook in de andere wedstrijden, te zien gaven, zouden we zeggen dat ze, wat verdediging betreft, vrij wel op een lijn met Holland te stellen zijn, terwijl we daarentegen ons voorhoedespel van betere kwaliteit achten. Veel zal het echter elkaar niet ontloopen.

Thans nog het een en ander over den wedstrijd zelf. Volgens offieieele mededeeling waren circa 8000 toeschouwers aanwezig waaronder de Engelsche en de Amerikaansche gezant.

Precies op tijd liet de Budapester scheidsrechter Herezog beginnen en reeds in de eerste minuten kreeg de Oostenrijksche doelverdediger werk. N<* 5 minuten opent Bradshaw de rij van doelpunten en 5 minuten later brengt Bridget den stand op 2—0.

Weer zijn er 5 minuten verstreken als een der Engelschen op den rand van het strafschopgebied in den rug wordt geduwd, waarvoor Bradshaw een strafschop te nemen krijgt waarbij Donhart geen kans heeft. Pas is weer afgetrapt of Da zeer handig passeeren maakt Bradshav? No. 4. Nog voor de pauze komt een 5e punt als keeper en Woodward tegelijk op den bal toeloopen. Woodward is er iets eerder en tikte den bal juist voor den doelverdediger heen in het net. Zoo wordt van doel gewisseld.

Weer blijft Engeland in de meerderheid en op onbeprijpelijke wijze kopt Woodward van af de doellijn den bal in het net. Hoe hij dit deed is me nog een raadsel, daar de doelverdediger gepasseerd was eer men goed begreep wat had plaats gevonden.

Het 6e punt komt van Windridge, terwijl het 7e punt door Woodward van een hoekschop wordt ingekopt. De Engelsche middenlinie heeft intusschen talrijke pogingen gedaan om ook eens 'n puntje te maken, maar steeds stond de doelverdediger tusschenbeide.

Eindelyk ziet evenwel Ben Warren 'n goede opening en met 'n hard laag schot scoort hij No. 8.

Het volgende punt is 'n kogel van Woodward op korten afstand gelost, die van de» doelverdediger in het net ketst. Dat de Oostenrijkers ondanks de steeds grooter wordend8 nederlaag den Btrijd niet opgeven, wordt bewezen door het feit, dat ze hierna door goed combi'

neeren op den rechtervleugel een tegenpuw