is toegevoegd aan uw favorieten.

Het sportblad; Officiëel orgaan van den Nederlandschen Voetbalbond jrg 16, 1908, no 47, 19-11-1908

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

10

HET SPORTBLAD

Bchreef er in B't Sportblad" van 12 Nov. anders over, maar in Utrecht zijn ze ook zoo

Verwend «

16 November '08.

Wilhelmina—Vitesse 1—4 Het liet zich Zaterdagavond niet aanzien, dat het veld zich Zondagmorgen in goedentoestand zou bevinden, doch gedurende den nacht had de regen opgehouden en hadden zelfs een weinig vorst en flinke wind alles doen opdrogen, zoodat het terrein in goede conditie was.

Om 2 uur zijn beide elftallen volledig onder Scheidsrechter Mauritz aanwezig. V. d. Meerendonk wint den toss en verkiest met wind mede te spelen. Terstond ontwikkelt zich een vurig spel en is Wilha. het eerste kwartier de sterkste, doch weet dit niet in doelpunten uit te drukken. Nadat Vitesse ook een bezoek bij den Bosschen doelman had gebracht en deze den bal retourneerde, ontstond er een scrimmage voor het doel van Vitesse, waarvan Wilhelmina's link-binnen gebruik maakte, om den bal in het net te deponeeren. Of Wilhelmina nu dacht, we hebben genoeg gedaan, of dat ze te hard van stapel waren geloopen. ik weet het niet, maar er kwam eene verslapping in de voorhoede waarvan Vitesse gretig profiteerde om den strijd op Wilhelmina's helft over te brengen. De midden voor Laane zag een opening en maakte met een mooi schot gelijk. Kort daarna liet de midden-voor van Wilha- eene mooie kans glippen' en eenige minuten voor rust maakte de links-binnen van Vitesse een tweede doelpunt, zoodat de eerste helft eindigde met 2—1 voor Arnhem. In de tweede helft beginnende de Bosschenaren flink aan te pakken, dringen Vitesse op haar terrein terug, doch er zijn geen schutters in de voorhoede. Wel probeert de middenvoor het verschillende malen, doch de bal gaat hoog over of precies naast. De beide spelers in de voorhoede die gewoonlijk voor de punten zorgen schieten bijna.niet.

Zij brengen den bal wel goed mee op tot nabij het vijandelijk doel, maar dan treuzelen ze zoolang tot de bal hun ontnomen wordt. Vitesse breekt tweemaal door en van beide doorbraken ontstaat een goal. Ho3 de achterhoede en midden linie van Wilha ook zwoegt, het helpt niet, de drie midden voorspelers schijnen niet in conditie en het einde komt met 4—1 voor Arnhem, 'n overwinning, die misschien wel wat geflatteerd is.

De overwinning heeft Arnhem verdiend al was het alleen door het mooie spel van de drie middenvoorwaarts. Bij Wilha. waren allen goed behalve de drie midden voorspelers, die maar Diet genoeg terug komen om den bal te halen. Komt hierin geen verandering, dan kunnen ze de kampioensillusies wel aan den bekenden kapstok hangen.

U.D.—P.W. 6—0. Daar stonden ze weer; de 22 roodwitten en rood-wit blauwen, op 't vlakke terrein op den Ossenweerd; daar ging weer 't signaal voor den aanval en voor de zooveelste maal vlogen Salland en Twenthe elkaar in de haren, strijdend om de voetbalmeerderheid. En evenals jaren

geleden, precies als in de dagen van Beltman en de Ankersmits, d&t soms de tanden op elkaar werden gezet, alle spieren gespannen, om den

bal wat zeg ik: om den bal, nou ja,

zoo'n enkele keer werd ie wel eens even over 't hoofd gezien, werd ook nu gewerkt door beide partijen. j

En 't ging zoo heerlijk. En 't publiek, dat in dichte drommen om de lijnen stond, genoot, toen het 't bijna zelfde elftal van verleden jaar, dat eerst na drie wedstrijden Quick als Neerlands kampioen erkende, zich los zag werken uit den dommel, 't „niet kunnen" van in 't begin van 't seizoen. I

't Vuur, dat Moltzer verleden jaar in z'n elftal heeft gebracht en dat dreigde uit te gaan, heeft ie weer aangewakkerd; op allen werkte de spirit, die hem zoo bezielt. Het taaie volharding telkens terugkomend, bestookte de voorhoede. P.W.'s verdediging, dreef haar tot voortdurende werkzaamheid. Lenig en vlug slopen Pluim Sr. en Wijnveld door de open plaatsen, met durf ging 't heele vijftal op den vijand in.

Ik had niet graag met Janssen of een van z'n buitenlui geruild. Toch heeft P.W.'s captain vinnig van zich afgebeten, gedaan wat ie doen kon. Z'n glansperiode op de voetbalvelden in 't Oosten heeft ie gehad. Hij heeft z'n sporen wel verdiend. Maar den telkens hernieuwden aanval breken,' dat konden de P.W.ers niet.

Met eere moesten ze zich na 20 min. voor 't eerst overgeven. En hun voorhoede. In die eerste 20 min. waren ze met hun vieren, maar Teerink was niet als vijfde de heilbrenger.

Voor de Deventerpoort stond ie weer, den vijand in elk zijner bewegingen volgend, orn Opeens met weergaloos goeden kijk op 't spel en den bal toe te loopen, om den soms ver doorgevoerden aanval van P.W. te breken-

Dijckmeester is ook weer Dijckmeester van 4 jaar terug. Trouw stond Hulscher hem terzijde. Ze weken niet-

ün telkens weer met zuiver samenspel ging de U.D.sche voorhoede 't „probeeren", spreidde ze haar kleine linie uit tot ver in 't vijandelijk j land en was lastig.

De middenlinie bleef niet eenmaal achter.

Zoo moest P.W.'s middenvoor 6 maal af' trappen.

Ze hebben den ouden vorm weer, ze leerefl 't weer, de kampioenen. Uit den dommel zijn ze gekomen. De kans is klein, maar 't is nog een kans. AUoh jongens! Alloh Quick, latefl we 't nog eens weer op Oud-Roosenburgh be'. slechten.

C. H.

Rotterdamsche kriskrasjes.

Er is in ons voetbalwereldje weer eens iets excentrieks gebeurd. Een al te ijverig consul» of liever een plaatsvervangend dito, had d« aardigheid reeds Zaterdagmiddag het terrein » te keuren, zoodat Sparta een ledigen Zondag had Zonder ook maar iets te willen afdingen op * heeren Magielsen weerkennis, lijkt mij de2« handeling toch wel een weinig absurd toe. De Telegraaf vermeldt dat het terrein Zondag uitstekend bespeelbaar was, doch nog afgezie* van deze bewering, dan nog lijkt het mfl