is toegevoegd aan uw favorieten.

Het sportblad; Officiëel orgaan van den Nederlandschen Cricketbond, Nederlandschen Athletiek-unie en verschillende bonden en clubs jrg 23, 1915, no 12, 25-03-1915

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het Sportblad.

Officieel Orgaan van den Nederlandschen Cricketbond, Nederiandsche Athletiek-Unie en verschillende bonden en clubs.

Redactie: C. J. GROOTHOFF, Admiraal de Ruyterweg 88, Amsterdam of p/a Redactie „de Telegraaf" Administratie: Gravenstraat 10, Amsterdam, aan welk adres ook Clubberichten te zenden zijn.

ABONNEMENT:

Prijs per jaar, franco per post, J 3.—, bij Vorcrhnnl ADVERTENTIEN:

vooruitbetaling. Het abonnement kan worden lOIOWIIJIII _

aangevangen den eersten van elke maand, n fl i! n r n n 1 A S PriJS per regel 30 CentS.

echter verbindend voor een geheel jaar. |] U N U t K l) A D 0. Minimum 5 reaels

Aftonderlijke nummers f 0.10. minimum s> regels.

23" Jaargang AMSTERDAM, 25 Waart 1915. N°. 12

Hofleveranciers

't Is met

BURGERS E.N.R.

als met een goede sigaar. Wie er eenmaal aan' gewend is, begeert geen ander.

Rijdt een BURGERS E.N.R. eenmaal en ge rijdt het voor Uw leven. «

Eerste Nederiandsche Rijwiel- en Machinefabriek

voorheen H. BURGERS, Deventer,

DEVENTER Handelsmerk

Van Alle Kanten.

Korfbal.

Opnieuw 'n Zondag met een zeer onbeteekenend programma, daar alweer de bekerwedstrijden aan de orde gesteld waren. In Amsterdam en omstreken niets dan tweede klas wedstrijden en die mogen nu 'n enkele maal eens, ook voor een niet-club-enthousiast, wel interessant zijn, op den duur zullen ze, wanneer men aan beter voetbal gewend is, geen bevrediging schenken.

Aan het geregeld volgen van tweede klas wedstrijden is overigens nog een eigenaardig bezwaar verbonden en dat is dat men zoo spoedig het verschil tusschen eerste en tweede klas voetbal vergeet, waardoor men er toe komt, om goede tweede klas voetballers als heele pieten te gaan beschouwen. Ziet men dan later H.F.C., Sp»rta of H.V.V. weer eens in actie, dan valt het figuur van zoo'n tweede klasser toch wel heel erg af.

In arren moede zijn we Zondag eens gaan kijken naar . . . een korfbalwedstrga*, en dat »og wel een om het kampioenschap van Nederland. Het was een wedstrijd tusschen een Baagsche en een Amsterdamsche club en op het gebied van organisatie troffen we hier nog Voorwereldlijke toestanden aan, die ons nog deden terugdenken aan RA.P. in het OosterP«k of H.V.V. op de Maliebaan. De eerste Merkwaardigheid was al dat er geen toegang was voor het publiek. Men vertelde ons, dat Men het terrein gratis van de gemeente ge**«gen had, mits men geen publiek toeliet, "•lnkkig beschouwde men ons niet als publiek,

zoodat we van nabij tusschen tal van clubleden den wedstrijd konden volgen, terwijl het publiek van den openbaren weg door een traliehek heen den wedstrijd kon gadeslaan.

„Terrein" is wel een beetje wijdsche naam voor het heuvelachtig en zanderige stukje grond waarop om het kampioenschap van Nederland gespeeld werd. Een tweede eigenaardigheid was het dat de clubleden heel gemoedelijk Benige meters in het veld gingen staan praten, terwijl de wedstrijd in vollen gang was. De scheidsrechter en een paar grensrechters hadden dan ook handen vol werk om het terrein schoon te houden. Net als bij voetbal schjjat het de gewoonte te zijn, dat de grensrechters voor tal van dingen appeleeren, die z ij alleen zien, zoo lat hun signalen slechts voor een zaer klein gedeelte door den scheidsrechter worden opgevolgd.

De scheidsrechter heeft bepaald een heerenbaantj». De fluitist van Zondag was zeker tevens de bondesecretaris. Hij liep tenminste met een fluit in de eene en een dik pak brieven in de andere hand. Verder bleef hij angstvallig bij het ljjatje aan de eene zijde van het veld over een afstand van ± 40 Meter. Voor heeren als Goucke, Nijland e.a., die langzamerhand te dik worden voor voetbalscheidsrechter ligt h er dus nog een ruim arbeidsveld open.

De spelregels hebben we niet al te best begrepen of eigenlijk schijnt de zaak zoo te zitten, dat de gedrukte spelregels weer verschillen met die welke men op het veld toepast. We lazen bv. dat het verboden is met den bal in handen te loopen. Toch zagen we spelers en speelsterp, die 4, 5 passen deden, terwijl ze den bal in handen hadden, zonder dat het fluitje klonk. In een der ochtendbladen lazen we echter dat