is toegevoegd aan uw favorieten.

Het sportblad; Officiëel orgaan van den Nederlandschen Cricketbond, Nederlandschen Athletiek-unie en verschillende bonden en clubs jrg 24, 1916, no 4, 27-01-1916

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET SPORTBLAD.

13

- BILLARDZAAL Huize „Parkzicht".

Stadhouderskade—Hobbemastraat.

Geopend, onze nieuwe Billardzaal, waarin Elf le klasse Wilhelmina-Billards, waaronder een groote m&tcïi-t&fel. Meest moderne en meest practische inrichting op dit gebied.

Schitterende belichting der Billards, zoowel 'savonds als overdag.

Aanbevelend,

A. VAN DER MEULEN,

Directeur.

het Dordtsche doel stond! 't Is waar, de reus, die daar onder de lat stond, was niet gemakkelijk voorbij te komen, was in vorm dien dag, maar hoeveel heeren schoot N.N. niet nacst of over het doel?

Boumart, de spil dor Dordtenaren, werd vervangen door Lotsy, die, tengevolge sran een trap boven den enkel, opgeloopen door H.F.C., zich niet geheel kon geven. Tech heaft deze veteraan, als we hem zoo mogen uosmen, door zijn grondige spelkennis en zpse trap vastheid getoond, dat het voor hem inderdaad nog te vroeg is z'n emeritaat aan te vragen; zijn minder geworden snelheid kwam echter des te meer uit, nu zijn voorwaartsen telkens toor. den van samenspel niet veel begrip te hebben en hem van 't kastje naar de muur deden loopen. Naast den doelman der Dordtenaren vielen door hun spel het meest de beide achterspelen Deenen en v. Woensel op; hoewel blijkbaar nog jong, beloven die twee nu reeds prima krachten te worden; door hunne opstelling •wisten zij den aanval der tegenpartij te juister tjjd te onderscheppen; Deenen onderscheidde zich daardoor van v. Woensel, dat hij de ballen juister plaatste; de laatste trapte met wat veel „dédain" de ballen weg, &hot hij dat dirg alleen uit zijne nabijheid behoefde te verwijderen.

De wedstrijd werd geleid door Mr. E. v. Bisselick, deze heeft geen enkelen keer krachtig behoeven op te treden; de verstandhouding was uiterst vriendelijk.

D.F.C. had het genoegen, het eerst met de erg hinr erlijke zon in bet gezicht te spelen; reeds aanstonds zag Buw&lda de gelegenheid schoon met den bal op te dringen en moest Triebei dien achter de doellijn weg werken. Hercules kwam opzetten; de verdediging der rood witten werd met werk overladen; had de blauwwitte middenvoor meer snelhsid ontwikkeld, het zou Van Hemert bij dien aanhoudenden druk niet zoo gemakkelijk gevallen zjjn het Dordtsche doel blank te houden.

De linksmiddenspeler der D.F.C. hield zijn vleugel volstrekt niet; Vaa de Weerd had hier telkens vrij spel, maar in plaats van voor te zetten deed de rechtsbuiten niets anders, dan hooge boogschoten op het doel te richten; de ballen, die niet op hst bovennet terecht kwamen Werden door Van Hemert, die daarvoor lang

genoeg is, met gemak gegrepen, 't Vertrouwen dat de Dordtenaren in hun doelman stellen is wel groot; telkens werd niet alleen door hen op Van Hemert terug gespeeld, neen, Triebei en van Woenssel richtten formeele schoten op hun eigen doel; bij een van grooten afstsnd door Triebei ternggespeelden bal, liet Van Hemert echter het leder door zijne banden schieten; het was een fortuintje voor D.F.C. dat de doelpaal den rollenden bal tegenhield. De Dordtenaren kwamen nu meer los; het spel verplaatste zich naar de speelhelft der gastheeren; Duizends verdedigde hier stevig, terwijl zn'n collega Dols ook toen heel wat beter was dan na de rust. De Bruyn en Dirks joegen beide een paar goede schoten naar het Hercules doei; Van de Weerd greep echter de ballen betrouwbaar. Een hard schot van den Dordtschen middenvoor was hem echter te machtig; de bal viel, snel wilde hg hem oprapen, De Bruyn liep op hem h; bij de ontwijkende beweging deed de doelman meer dan twee passen; de uit den vrijen schop door De Btuyn op Sunderman ternggespeelden bal werd keihard door dezen in het net gekogeld.

Sigmond, die wel de meest tactische speler der Dordtsche voorhoede was, trachtte langs zijn vleugel het spel naar het Utrechteche doel te verplaatsen, maar Maresch hield hem voortdurend geducht in de gaten; 't was jammer, dat deze vasthoudende middenspeler later verslapte en teekenen van uitputting gaf. 't Laatste deel voor de rust was geheel voor Hercules, die van rechts het D.F.C.-doel een paar maal gevaarlijk belaagde, onvoldoende schotvaardigheid van N. N. en De Balbian Verster redde een paar malen de Dordtenaren, 't waa bepaald schitterend werk, dat Van Hemert verrichtte, toen hij vlak voor de rust den door Maresch opgebraehten en door N. N. naar doel geschoten bal, juist nog langs den paal wiet te krabbelen.

In de tweede helft was het spel der roodwitten in hst veld beter, maar voor het doel gekomen, knoeiden zij al even vroolijk er op los, als de Hercalanen dat voor de rust hadden gedaan Buwalda zette zich een paar maal krachtig in beweging, ten einde den geringen achterstan ! in ta halen, bij bleef echter te veel dr$ven en liep daardoor telkens vast op de verdediging der Dordtenaren. Het overwicht