Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

662

MARINEBEGROOTING VOOR HET DIENSTJAAR 1913.

want zoo menigmaal ontvangt het personeel op zijn requesten absoluut geen antwoord, en in dit geval hebben zij uit het lang uitblijven de verkeerde conclusie getrokken : o, wij hooren ook dezen keer weer niets; welnu, dan zullen wij trachten ons zelf te helpen. Het is dus ten slotte uw eigen schuld, dat het zoo gegaan is.

Nu vraag ik of aangetoond is, dat mijn klachten of niet bestaan of schromelijk overdreven zijn.

Erkend is door den Minister :

1°. de gebrekkige rechtspraak en rechtspleging;

2°. het onvoldoende van de salarissen;

3°. het aan den dijk zetten in Indië na het einde van het dienstverband;

4°. het doorzetten van een stoomproef met cholera-patiënten aan boord;

5°. het laten varen van de jagers zonder verplegers;

6°. het hebben van een ziekenboeg aan boord van de „Nautilus" en de „Atjeh", (en het zal wel op meer schepen zoo zijn) die niets anders is dan een donker hol waar op klaarlichten dag met kunstlicht moet worden gewerkt;

7°. het ontbreken van een badgelegenheid voor matrozen aan boord;

8°. de slechte qualiteit van de erwten en capucijners, die betere verzending heeft noodig gemaakt;

9°. het onsmakelijke van het blikken voedsel;

10°. de door het marinebestuur afgekeurde toepassing van de passagiersregeling.

Niet toegegeven zijn de volgende vijf:

1°. dat het ontbreken van badgelegenheid voor de matrozen verkeerd zou zijn;

2°. dat het tuchtrecht gebrekkig zou zijn;

3°. dat snert een ongeschikt voedsel zou zijn ;

4°. dat er 45 jongens van 16 tot 18 jaar zouden zijn ingedeeld bij de landingsdivisie van de „Gelderland";

5°. dat de zieken op de „Gelderland" verwijderd zouden zijn om plaats te maken voor verpleegsters van het Roode Kruis.

De drie eerste betreffen eenvoudig verschil van appreciatie, bij de vierde en vijfde stuiten wij op tegenovergestelde mededeelingen. Nu vraag ik ten slotte: waar blijft 's Ministers conclusie dat mijn grieven of niet bestaan of schromelijk overdreven zijn ?

Nu komt men met deze miserabele uitvlucht: grieven wegnemen baat niet, want de bemanning is opstandig. Maar hoe staat het met de onderofficieren op de vloot ? Die onderofficieren zijn nog nooit opstandig geweest. Leest hun blad „Ons Belang" van week tot week, ziet hoe ze jeremieeren over de ellende waaraan zij zijn overgeleverd, hoort ze praten over de fatsoenlijke armoede die zij lijden. Ieder artikel concludeert: nooit zullen wij den verkeerden weg inslaan, nooit zullen wij

Sluiten