Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

CAECILIA EN HET MUZIEKCOLLEGE

„der Dehnbarkeit der Bindebander, die „ganz tief in den Einschnitten an den „Fingerwurzeln lagen." Inderdaad is de bevordering der rekbaarheid van de vingergewrichtsband als de kern te beschouwen van de ontwikkeling der klavierhand.

„Das übermaszige Ausrecken der Finger „(sogen. Spannübungen) ist die Arbeit des „einzelnen Gliedes und führt leicht zu „ Uberanstrengung desselben und zu den „bei den Klavierspielern so haufig vorkom„menden „Uberbeinen und Spielkrampfe" zegt schrijfster van de Deppe-methode.

De z.g. „Spielkrampfe" ontstaan door overspanning van de spieren. Het overmatig uitrekken der gewrichtsbanden, hetgeen de eenige uitwerking kan zijn van te langdurige of te sterke spanoefeningen, kan alléén tengevolge hebben, dat de gewrichtsbanden bij groote aangeboren lenigheid te slap worden, of bij aangeboren stijfheid der spieren, scheuren. Het is een dwaling, te meenen, dat hierdoor Spielkrampfe ontstaan. Wel-is-waar is deze overmatige slapheid, of het scheuren van de gewrichtsbanden iets van zoo ernstigen aard, dat iemand, wien zulks overkomt, de piano-studiën gerust vaarwel kan zeggen. Doch mij is hiervan geen enkel geval ooit ter oore gekomen.

Bij alles wat men in de wereld doet, en waar men zich ook bevindt, is men aan gevaren onderhevig. Maar door een logisch denkend mensch worden de gevaren zoo veel mogelijk ontloopen. Zoo is 't ook bij de klavier-technische studiën. Voor alles dient het oordeel des onderscheids de wacht te houden en overal de grenzen te bepalen. Dan zullen „Uberbeine Sehnenscheidenentzündungen" en wat dies meer zij, niet voorkomen.

IV.

„Die Deppe'sche Lehre des Klavierspiels" is niet te beschouwen als een klaviertechnisch systeem, maar als een beschrijving van hand- en armbewegingen

115

van den technisch afgestudeerden pianist. Een klavier-technisch systeem zou den weg moeten wijzen, die bewegingen te leeren, en een volkomen vrijheid van beweging van hand en arm te bereiken. Op blz. 11 b.v. ontmoet men een zeer juiste uitspraak van Spencer: „Die an„mutige Art, eine Bewegung auszuführen, „ist diejenige, die am wenigsten Anstren„gung kostet. Die wirklich anmutige Be„wegungen sind die, welche durch ver„haltnisraaszig wenig Kraftanstrengung aus„geführt werden." Dit is volkomen juist, maar, hieruit mag niet worden afgeleid, dat een beweging door middel van weinig krachtsverbruik uitgevoerd, gracieus moet zijn, dat men, door met weinig kracht te spelen, gracieuse bewegingen verkrijgt, nog minder, dat men bij het oefenen zoo min mogelijk kracht moet verbruiken, waarvan genoemde aanhaling allicht den schijn verwekt, hetgeen het gevolg is hiervan, dat zij in een studieboek over Klavier-techniek voorkomt, waarin zij geheel is misplaatst.

Gratie ontstaat o,a. uit volkomen spierbeheersching, en spierbeheersching is een gevolg van een zeker quantum spierkracht. De gratie is te beschouwen als de kroon op het werk; zij is tegelijkertijd ook de waarborg, dat het krachtsverbruik tot een minimum is beperkt, ofschoon tijdens de studie het krachtsverbruik zijn maximum moet hebben bereikt.

De gratie treedt onbewust in, de toon daarentegen moet zoo bewust mogelijk worden afgewogen: in tegenstelling met hetgeen de Deppe-leer zegt op blz. 12: „Wir werden spater sehn, „dass dies harmonische Ineinanderarbeiten „der Muskulatur des Oberkörpers, so wie „es die Grundlage für den absichtslos „in Erscheinung tretenden Ton „ist, ebenso auch die Grundlage für ein „absichtslosin Erscheinung tretendes Kunst„werk bildet."

Dat een kunstwerk in zekeren zin „absichtslos", dus ten deele onbewust ge-

Sluiten