Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

CAECILIA EN HET MUZIEKCOLLEGE

141

Schlag herein brechen. Als ich zuerst die Partitur an dieser Stelle sah, konnte ich mich mit dem plötzlichen heftigenGegensatz nicht befreunden, der meinem musikalischen Bedürfnis nicht entsprach. Ich anderte die Stelle sogar in meinem Sinne. Wie ich sie aber das erstemal mit der Szene probierte, ging mir augenblicklich die volle Wahrheit, ja einzige Möglichkeit dieser Tonsetzung auf, die ich sofort wieder herstellte und die zum Wirksamsten gehort, was die Oper enthalt. Es ist dies ein eklatentes Beispiel für den Unterschied zwischen dramatischen und der reinen Musik." Niettegenstaande echter de vele persoonlijke momenten valt in „Dalibor" een opmerkelijke overeenkomst met „Lohen~ grin", niet te loochenen.

Ook in „Die Verkaufte Braut" vermag een overvloed van warmbloedige nationale dansen het gebrek aan handeling niet te redden. In dansrhythmen wordt gesproken en gehandeld, gelachen en geweend, geleden en bemind. Afwisseling biedt hier en daar het recitatief, hetwelk echter niet tot de sterkste momenten van deze opera gerekend kan worden. De handeling hier is niet meer dan een aanleiding tot het componeeren van bruisende muziek en hierin was dan ook Smetana een meester. Reeds de ouverture, die aan dirigent en orkest groote technische moeilijkheden oplevert, is een juweel van temperamentvolle muziek. De geestige, zeer karakteristieke trompetstooten schilderen het stotteren van „ Wenzel", een der hoofdpersonen uit de opera.

Warm-nationale muziek schonk ons Smetana ook in zijn orkestwerken, waarvan het zesdeelige „Ma Vlast" (Mijn Vaderland) wel het bekendste is. Al sluit zich Smetana bij de school Betlioz-Liszt-Wagner aan, al geeft hij tenslotte aan de Tsjechische muziek geen eigen vorm, toch mag men hem onder een der grooten in het rijk der tonen rekenen.

Tenslotte zij hier Hugo Wolf geciteerd,

die in het „Wiener Salonblatt" van 28 November 1886 over,, Vysehrad'en „ Vltava", twee deelen uit „Ma Vlast" het volgende schrijft: „Da der Komponist in beiden Werken slavische Weisen anschlagt, kann von dessen Erfindungsgabe füglich nicht die Rede sein. Aber die Verarbeitung der Themen zeugt von so viel Geist und musikalisch-poetischer Empfindung, dasz wir nicht genug staunen konnten, einem Komponisten von so hervorragender Begabung zum ersten Male im Konzertsaale su begegnen. Dabei ist die Beherrschung der Form eine geradewegs Verbluffende, die Instrumentation auf der Höhe des Berliozschen Orchesters. Kurz, es sind

zwei Meisterwerke " — In 1903 werd

Smetana een gedenksteen in Horschitz in Bohemen onthuld.

MARTIN SPANJAARD.

llUIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIUIIIUIIIIIJIUIIIIIIlillllllflW

Het praatje van de maand.

Middelerwijl zijn de eerste berichten aangaande Mengelberg in Amerika weer gekomen. Zij gewagen, als gewoonlijk, van het groote succes dat onze landgenoot ten deel valt, en zij geven tevens weer een denkbeeld van het drukke kunstleven aan gene zijde van den oceaan, dat plaats biedt voor dozijnen en nog eens dozijnen. Frits Kreisler is er, Carl Flesch, Erna Rubinstein, Bronislaw Hubermann, Jascha Heyfetz, Leopold Auer... om alleen maar even een paar violisten te noemen. Het zou niet veel moeite kosten er een dozijn vermaarde pianisten aan toe te voegen en een dozijn zangkunstenaars die er allen roem en geld verzamelen. De groote opera's van Europa, eertijds kunstinstellingen van beteekenis, loopen leeg; want alles trekt naar Amerika. Geen wonder ook, wanneer men hoort hoe de Amerikanen gewend zijn met groote artisten om te gaan. Daar is bijvoorbeeld Carl Flesch, die een groote, bevoorrechte positie verworven heeft, die hem voortaan

Sluiten