Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

CAECILIA EN HET MUZIEKCOLLEGE

165

raressen, de heer J. Pelser namens den Bond van Christelijke Zangvereenigingen.

* * *

Mestdagh. f Te Brussel stierf de 73-jarige Karei Mestdagh. In zijn geboorteplaats Brugge, waar hij zijn vader den organist op zijn zevende jaar, toen die van huis moest, verving en den pastoor deed denken dat er van de reis niets gekomen was, zette hij zijn studie voort bij Waelput, directeur der muziekschool, en diens opvolger Van Gheluwe, wiens betrekking hij kreeg na verder gewerkt te hebben bij Gevaert, Benoit, die zijn vriend werd, en nog een paar jaren te Leipzig. Hij schreef cantates, orkestcomposities, orgelstukken en kamermuziek; dat alles bleef manuscript; voor piano twee reeksen divertimenti, waarvan de laatste bundel bij Breitkopf en Hartel verscheen, en humoresken; maar naam verwierf hij vooral door echt-Vlaamsche liederen, inzonderheid van blijde natuurstemming; hij was ook beroemd om zijn tuin vol rozen en anjelieren. Iets leutigs uit zijn zangen, „Ha ha die liefde" werd ons indertijd door Orelio voorgesteld.

Muziekwarande brengt zijn portret en het door Hullebroeck geschreven hartelijk In memoriam.

Voor de leiding der Bruggesche muziekschool is Ryelandt gekozen.

* * *

Charles Villiers Stanford. f Reuter seint uit Londen, dat de bekende Engelsche componist Charles Villiers Stanford aldaar gestorven is. Stanford is 72 jaar oud geworden; hij was in September 1852 te Dublin geboren.

Zijn studies begon hij aan hetQueen's College te Cambridge, om ze te Leipzig en Berlijn onder Reinecke en Friedr. Kiel te voltooien.

Bij de terugkeer in zijn land, in 1854, wachtten Stanford belangrijke betrekkingen,

o.a. is hij tot 1893 leider geweest van de „Cambridge University Musical Society" ; ook als dirigent is hij in verschillende steden werkzaam geweest.

Vroeger is er door het Concertgebouworkest te Amsterdam bij herhaling werk van Stanford ten gehoore gebracht; wij herinneren ons zijn „Iersche" Symphonie opus 28 als een zeer degelijk werk. Pianoconcerten, een Viool- en een Violoncelconcert, kamermuziekwerken (2 sonaten voor viool en piano, twee voor cello en piano, acht strijkkwartetten) zijn in Engeland geruimen tijd repertoire-stukken geweest. Stanford componeerde ook opera's, o.a. Savoranola, die ook te Hannover en Hamburg vertoond is geworden.

Er zijn Stanford gedurende zijn werkzaam leven veel onderscheidingen ten deel gevallen. Hij was Eeredoctor van de Universiteiten Oxford en Cambridge en in den adelstand opgenomen (in 1901). luiiiiniiiiiiiiiiiniiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii nininiBHBiiHMiiUHiiiiiiiHmmiiwmuiwtiuiiiniiiiiiiniiiiniiiHiuiiiiuiiiiiii

Een en ander over studiewerken voor viool

door F. TOGNI.

In mijne bespreking van Carl Flesch' meesterwerk „Die Kunst des Violinspiels", in een der vorige nummers, heb ik terloops vier vioolmethodes genoemd t.w. van Sevcik, Crickboom, Küchler en Drilsma, waarvan de twee eerstgenoemde ook voor meer gevorderden (tot en met de 5e positie); die van Küchler ook voor vergevorderden en die van Drilsma alléén voor beginnenden bestemd is (le positie en de eerste beginselen der 2e en 3e positie), een daarbij aansluitend studiewerk bevat 25 voordrachtsoefeningen in de 2e en 3e positie. Dit Hollandsche werk kan met recht een der beste elementaire viool-methodes genoemd worden. Het is evenals de drie andere gen. methodes, gebaseerd op het halve toonsysteem. De vioolschool op. 6 van Sevcik is wel het minst logisch en

Sluiten