Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

266

DE VEREENIGDE TIJDSCHRIFTEN

doet!" De bedoelde vingerzetting is ook in strijd met het voorbeeld op blz. 4, de passage uit Beethoven's vioolconcert. De vingerzetting bij de kort gebroken accoorden is zeer natuurlijk, maar hoe werkt ze in de toepassing? Klinkt het accoord van C. zóó gespeeld op zijn voordeeligst? O, die theorie en praktijk, het systeem en de uitvoering, het geduldige papier en het veeleischend oor! Ook hier blijkt voor de zooveelste maal, dat de kleur, die Goethe eens aan alles, wat theorie is, gegeven heeft, waschecht is.

Mais revenons a nos moutons. Op blz. 5 en 6, bij A en B, schrijft H. zeer goede voorbeelden van natuurlijke en gerekte handstelling. (Vingerstand of vingerplaatsing?) Het bijschrift onder aan blz. 28 is dan ook volkomen juist. Doch waarom dan op blz. 16 de vingerzetting bij alle toonladders niet in overeenstemming met As en A gehouden, dus steeds met den lsten vinger te beginnen, waardoor de tritonusafstand wordt vermeden? Het verminderd septime-accoord op a, blz. 23 no. 3, zou terwille van den „uniform" ook met den 2den vinger moeten aanvangen (Jarosy). (De drukfout op blz. 32, in de laatste maat, bij no. 2 en 3 zal door den leeraar wel verwijderd worden n.1. de wisseling moet één noot vroeger en dan met den 3en vinger geschieden; tevens moet op bl. 23 no. 6, voor ases, beses gelezen worden.)

In het belang van jonge, nog onervaren leerkrachten zij opgemerkt, dat de in de voorrede voorkomende raad: „zoo spoedig mogelijk de 1ste positje af te wisselen met de hoogere en niet te lang verwijlen bij de 1ste positie", met zeer veel voorzichtigheid moet opgevolgd worden, terwijl het streng in acht nemen van het voorschrift bij de uitmuntende vooroefeningen op blz. 9: „de gebogen vingers zeer hoog optrekken en met kracht duidelijk hoorbaar neerslaan" bedenkelijke gevolgen kan hebben.

Het ontbreken van den kort gebroken

drieklank in triolen, het D 7 en /D 9 accoord1 ) met omkeeringen, mogen we zeker in een tweeden druk te gemoet zien evenals een chromatische toonladder, zonder vingerverschuiving (0 1,2, 1,2,3,4,0 enz.). Moge deze 2e druk spoedig noodig blijken, waardoor den schrijver dan getoond wordt, dat men, in de eerste plaats in ons land zijn werk op prijs stelt en het bekende gezegde: „een profeet wordt in zijn eigen land niet geëerd", gelogenstraft wordt. Het werk van Heytze zal door zijn practische samenstelling, den vioolstudeerenden van groot nut kunnen zijn. ■fiimtiiHiHiniiiinniiHiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiuiiiiiiiiniiiiiminiiiiiriiiiiiititiiiiiiiininiiiiiiiniiiiiiiiiiiitiiiiiiiiniHiniimi Personalia. Henri Albers. f

In den ouderdom van zestig jaren is Henri Albers overleden.

Tijdgenooten herinneren zich nog wel het begin van zijn zangersloopbaan, toen hij, tusschen 1885 en '90 werkte bij De Groot en als Mephisto geestdriftige terugroepingen kreeg, ook in 't houten gebouw waarmee de troep zomerreizen ondernam. Acteur was hij vroeger al geworden, van consulsklerk en kantoorbediende bij Lucas Bols leerling der tooneelschool; zijn vader, een klein aannemer, verzette zich eerst als rechtzinnig Lutheraan, maar gaf in der minne toe. Bij Bamberg, Boas en Charlier, waar hij rollen met zang speelde, had De Groot zijn prachtigen bariton opgemerkt en een leider van 't Fransche opera-gezelschap in Den Haag, Jahn, wiens dochter zijn vrouw werd, bezorgde hem les van Faure. De successen benevelden niet zijn blik op de slechte kansen der opera hier. Hij heeft zijn kunst gediend in Antwerpen, Bordeaux, Parijs, Brussel, Londen, New-York en andere steden van Amerika, sedert 1909 voorgoed te Parijs als een hoofdfiguur der Opéra-Comique. Ten onzent trad hij — na de vestiging van zijn

1) 7e trap gr. t.

Sluiten