Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

CAECILIA EN HET MUZIEKCOLLEGE

51

Louis Zimmermann.

Onze Nederlandsche vioolmeester: Louis Zimmermann.

Zóóveel jaren reeds aanvoerder van het violistenbataljon van het Concertgebouworkest, dat men dat orkest zonder Zimmermann eigenlijk zich niet meer voorstellen kan.

Zimmermann is een Groninger van geboorte. Muzikale aanleg werd bij Louis toen hij nog heel jong was geconstateerd; zijn vader begon hem de eerste lessen te geven. In 1886 toen Zimmerman dertien jaarwas (nukunt gij meteen zijn leeftijd uitrekenen ) kwam hij bij Poortman voor vioolen bij Constanz Müller voor theorielessen; de jongen maakte zulke uitnemende vorderingen, gaf zoo overvloedig bewijs van meer dan alledaagsch talent, dat men in 1890 het besluit nam hem naar het Conservatorium te Leipzig te zenden. Hans Sitt en Friedrich Hermann vormden hem als violist, van Carl Reinecke kreeg hij compositielessen. De eerste groote gebeurtenis liet niet lang op zich wachten: het Robert Schumann stipendium voor bijzonder begaafde leerlingen werd aan Zimmermann toegekend. Toen eindelijk de studiejaren te Leipzig voorbij waren ging onze landgenoot nog bij „den onvergelijkelijken" — woorden van Zimmermann — Eugèn Isaye studeeren en toen was hij kant en klaar om op te treden als tweede concertmeester te Hamburg; het beste bewijs daarvoor was wel, dat de groote stad Hamburg hem even later als eerste concertmeester begeerde in het toentertijd vermaarde orkest onder leiding van Laube. In 1896 ging Zimmermann over als Concertmeester naar het orkest van de hofopera te Darmstadt, waar Willem de Haan toen directeur was.

Eindelijk in 1899 kwam Zimmermann aan het Concertgebouw-orkest naast André Spoor; hij debuteerde met het derde Vioolconcert van Saint Saens en speelde bij de eerste uitvoering in ons land van Richard Strauss' ,,Ein Heldenleben" de

groote vioolsolo. Ik herinner het me nog als den dag van gisteren! Met deze meesterlijke prestatie was Zimmermann's naam gemaakt. De bekende Engelsche dirigent Sir Henri Wood hoorde de solo spelen en kwam onmiddellijk den concertmeester engageeren voor twee concerten te Londen; in Queens Hall mocht Zimmermann toen de solo in Strauss' werk spelen onder leiding van den componist. Voor het volgende Strauss-festival in de Engelsche hoofdstad onder leiding van Strauss en Mengelberg werd Zimmermann wederom gevraagd en toen bood men er hem tevens de plaats aan als eerste vioolleeraar aan de „Royal Academy for Music" als plaatsvervanger van Willy Hess. In 1911 keerde Zimmermann in het vaderland terug; Timner verliet toen het Concertgebouw en Zimmermann werd er met vlag en wimpel binnen gehaald; ook werd hij hoofdleeraar aan het Conservatorium voor muziek.

Waar Zimmermann in den loop van de jaren al niet als solist opgetreden is! Bijzonder graag herinnert hij zich een concert ten paleize van Koningin Victoria waar hij begeleid werd door Prinses Beatrice van Engeland, de moeder van de tegenwoordige Koningin van Spanje; een pianiste van den eersten rang, verzekert de kunstenaar.

Zimmermann is ook als componist werkzaam geweest; men kent van hem een Strijkkwartet, een Vioolconcert, een Introductie en Rondo op een oud-Hollandsch thema voor viool met orkest, cadenzen voor de vioolconcerten van Brahms en Beethoven, enz. Hoe hoog de grootsten hem schatten? Bij zijn jubileum in 1924 ontving Zimmermann een brief van den door hem zoozeer vereerden Richard Strauss waarin deze schreef: „Dem herrlichen Musiker und unübertrefflichem Interpreten des Heldenleben'sSolo in aufrichtiger Dankbarkeit und Bewunderung". „Artistiek de grootste onderscheiding, welke mij te beurt gevallen is" zegt Zimmermann. Op zoo een brief

Sluiten