Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

280

DE VEREENIGDE TIJDSCHRIFTEN

dat wel eens gedaan onder leiding van Mengelberg of van Anrooy? En wat nu dien ernst en dat steeds hooger streven van den kunstenaar Schneevoigt betreft, herinner ik aan de grappen (als men die smakeloosheid tenminste grappen kan noemen), die hij zich veroorlooft in de 13de symphonie van Haydn en op de Straussavonden, clownerieën, die in het circus thuis hooren, maar niet in de concertzaal. Dat het Residentie-Orkest, dat het beneden zijn waardigheid heeft gevonden om op het terras van het Kurhaus te spelen, toen de directie dat voorstel deed, het met zijn artistiek geweten overeen kon brengen in de Kurhauszaal den muzikalen clown te imiteeren, omdat Herr Professor het publiek wenschte te amuseeren, gaat ten eenenmale boven mijn begrip. En hoe het mogelijk is, dat na dergelijke demonstraties, welke toch zeker niet bijdragen tot de reputatie van het Residentie-Orkest (denk ook aan de vreemdelingen, die zulke avonden meemaken), de heeren Jhr. H. Loudon en Dr. Peter van Anrooy, resp. voorzitter en directeur van het ResidentieOrkest, zitting namen in een comité tot huldiging van een buitenlandsch dirigent, die op zulk een laakbare wijze met hun orkest omspringt, is mij even onverklaarbaar.

Prof. Schneevoigt is een volbloed muzikant met zeer groote orkest-routine, wiens impulsief temperament innerlijke muzikale cultuur mist. En waar deze afwezig is, kan geen sprake zijn van cultureele, artistieke en ethische kracht, wordt het hoogere doel der kunst voorbij gestreefd en staan wij alweer voor de vraag, waarom de heele Haagsche critiek, die behoort tot een corporatie, welke zich juist op cultureel, artistiek en ethisch standpunt dient te plaatsen, en die zich ook niet beroepen kan op diensten, die de heer Schneevoigt onze nationale muziek heeft bewezen, tot het huldigingscomité is toegetreden.

Bij den opgeblazen inhoud van het „Gedenk-Album ter herinnering van het 10jarig jubileum van Prof. Schneevoigt enz. enz." zal ik niet blijven stilstaan. Het album is samengesteld door den heer Willy dAblaing, die in dienst is van het officieele orgaan van de Maatschappij Zeebad Scheveningen als redacteur van „De Nieuwe Scheveningsche Koerier".

Tot slot dit: zonder chauvinist te zijn, kan ieder zijn vaderland dienen naar zijn vermogen. Hoe klein dat vermogen ook is, het zal altijd een steentje bijdragen tot de welvaart van het land, in casu tot de muzikale welvaart. Niet altijd doet de Hollander in dezen zijn plicht en de pers, die dezen plicht als een heilig goed moest beschouwen, evenmin. Zoo heeft het „Vaderland" een paar jaar geleden, toen baron van Zuylen van Nyevelt zijn functie van dirigent der Volksconcerten van het Residentie-Orkest neerlegde, voorgesteld om den heer Ignaz Neumark, Pool, te benoemen als zijn opvolger, terwijl de heer Leo Ruygrok, Hollander, op de nominatie stond. Het is toen niet gelukt en Ruygrok werd gelukkig benoemd. Hetzelfde blad, het „Vaderland", maakte op on-Vaderlandsche manier in haar editie van 6 September jl. stemming voor den heer Schneevoigt in plaats van een lans te breken voor Hollandsche dirigenten. Wij lezen o.m. het volgend argument, dat moet dienen voor het behoud van den heer Schneevoigt te Scheveningen: „de groote badplaatsen in het buitenland, Nice, Ostende, Karlsbad, Wiesbaden en nog vele andere wisselen nooit van dirigent; zou het overigens wel behoudende Scheveningen in dezen voorgaan?" Inderdaad, die plaatsen wisselen nooit van dirigent, maar het „Vaderland" vergat erbij te zeggen, dat die dirigenten nooit vreemdelingen zijn.

Het verdraaien der feiten treedt ook hier weer op den voorgrond en van vaderlandsche gevoelens kan men hier dan ook moeilijk spreken.

Sluiten