Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het turksche rijk in europa.

327

het met verrassende snelheid voor Sofia. Het is voor het laatste vrijwel een vredesmanoeuvre. De Bulgaren, die met alle inspanning van krachten het voortdringen der Grieken moeten beletten en wier hoofdmacht nabij Bregalnitza slaags is met de Serven hebben nog juist voldoende troepen tegen de Rumeenen om Sofia te verdedigen.

Bulgarije ziet in dat tegenstand hopeloos is en zonder dat het komt tot bloedvergieten betoont het zich tegemoetkomend aan de Rumeensche eischen.

Nu is het oogenblik voor Turkije om zich op Bulgarije te wreken gekomen!

Adrianopel, waar SjOEKRI pasja de eer van het Turksche leger heeft gered, te heroveren is het doel. Het lag nog in denzelfden verwaarloosden toestand als bij de inname, want aan geld en troepen had het den Bulgaren tengevolge van den Macedonischen oorlog ontbroken.

Slechts hoogstens 8000 man, hoofdzakelijk uit landstorm gerecruteerden vormden de zwakke bezetting. Daarachter waren bij Philippopel ongeveer een gelijk aantal troepen samengetrokken.

De Turken hadden na den vrede van Londen den tijd benut, om troepen uit Azië te laten aanrukken.

Den 23en Juli reeds staan de Turken voor Adrianopel. De reeds meer genoemde jonge Enver bei is de ziel der onderneming.

Als de Bulgaren zonder veel tegenstand Adrianopel ontruimen en zich terugtrekken op de oude grenzen, denkt hij een oogenblik aan de kans om naar Sofia op te rukken, doch de Grieken hebben reeds eerder, gesteund door hun vloot, Dede-Agatsj bezet en troepen opgesteld langs den spoorweg van hier naar Drama, zoodat de Turksche opmarsch in den rug bedreigd wordt.

Ook om politieke redenen ziet Turkije van verdere veroveringen af en stelt zich tevreden met de herovering van de bolwerken Adrianopel en Kirk-Kilisse wat het Europeesch bezit heel wat meer waarde geeft, dan het bij den vrede van Londen langs de lijn Enos-Midia afgebakende stuk.

De positie der Bulgaren is nu hachelijk ; het échec van Danef en de oorlogspartij volkomen. Op radoslawoe en GennadiËe rust nu de pijnlijke taak om vrede te sluiten. Gelukkige omstandigheden daartoe waren de gematigdheid van Rumenië en Turkije en het feit dat de Serven, die veel verliezen hadden geleden en onder wie de cholera meer en en meer offers eischte, een groot deel van hun élan hadden ingeboet en zich in het algemeen bepaalden tot het behouden hunner stellingen.

Sluiten