Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

7

A. N. W. B. en N. W. B.

Er is den A.N.W.B. gebleken, dat bij sommigen nog verwarring bestaat over de juiste beteekenisvan de hierbovengeplaatste initialen van twee bestaande vereenigingen.

Nu zich in den N. W. B. bestuursverwikkelingen voordoen, waarover in de sport- en dagbladen telkens artikelen voorkomen, denken blijkbaar sommigen ten onrechte, dat deze den A.N.W.B. betreffen.

In verband hiermede achtte de A.N.W.B. het gewenscht, er op te wijzen, dat de A.N.W.B. is de Toeristenbond, de N.W.B. de Wielrennersbond, en dat beide bonden geheel afzonderlijk werken.

Een Miniatuurtje.

De kleinste wielerbaan is waarschijnlijk nu en dan te Warschau te zien. Nu en dan ? Ja, want het ding is uit elkaar te nemen, en wordt alleen bij wedstrijden geconstrueerd. Deze miniatuur-piste is slechts 60 M. lang. Het is zeer bezwaarlijk — om niet te zeggen: het is onmogelijk — dat twee wielrenners er elkaar passeeren. Men rijdt er dan ook hoofdzakelijk vervolgingswedstrijden of ritten, waarbij de tijd van eiken renner afzonderlijk wordt opgenomen. En toch bereikten de sportsmen tijdens het winter-kampioenschap op deze baan nog een uur-gemiddelde van 36 K.M. En.... ze werden niet eens dol!

De Dieven.

Jaren geleden zijn wij eens met stroopers in het duin geweest. Natuurlijk niet om.... mee te dieven! Meer om als journalist eens het typisch nacht-werk van dit gilde gade te slaan! Men trok per fiets naar de duinen onder IJmuiden. Daar werden de sprenkels voor de konijnen-holen uitgezet. Het was inderdaad bewonderenswaardig, hoe de mannen deze holen wisten te vinden, hoe ze overigens thuis waren in het ruig en geaccidenteerd duinlandschap. Na eenige uren arbeid werd de terug-reis aanvaard. Het gezelschap zou tegen den ochtend wederkeeren om de vangst te verzamelen. Toen wij — het was nog donker natuurlijk — weer op de plek aankwamen, hoorden wij al de verschalkte konijnen als kinderen in de klemmen krijschen. Angstig klonk het in den nacht. Maar het angstwekkende werd spoedig overstemd door iets zeer koddigs. Wij slopen achter de stroopers aan, die telkens een konijn pakten, het den ruggestreng braken en het lijkje in een zak borgen. Een wreed bedrijf! Plots staakte de voorman echter zijn sluipen. Hij gromde. Hij vloekte. Wat bleek ? De stroopers waren blijkbaar door andere stroopers bespied, en deze hadden van de afwezigheid gebruik gemaakt om niet alleen eventueel gevangen konijnen, maar ook de sprenkels, te stelen. De verontwaardiging van de stroopers was algemeen. En de andere categorie werd voortdurend voor „vuile dieven" uitgemaakt. Raar, maar waar?

De grappige hoek

Wij leven in den tijd van de R.A.I., en is het dus wonder, dat Cocheret ons ook deze week een der kopstukken brengt, na Lang den penningmeester van de R.A.I., P. W. Scheltema Beduin ? Bekend in laatstgenoemde functie! Beroemd als sportsman, vroeger! Want hij was wielrenner van 1886 tot 1894, deze Scheltema Beduin, alias Spaan. Een amateur van extra klasse! De opvolger van Kiderlen! Spaan was allround. Hij spurtte zoowel op de hooge bicycle als op den driewieler en de safety. Van 1889 af dateert zijn eigenlijke roem, toen hij te Nijmegen het nationaal kampioenschap won over 3 en 5 K.M., benevens twee Engelsche kampioenschappen. Bracht hij het in 1890 nog tot de tweede plaats in het Europeesch kampioenschap, in het volgend jaar was Beduin de groote triumfator, en tevens werd hij de nationale

SPORT IN BEELD.

van Cocheret . . ,

matador op safety en driewieler. Is het een wonder, dat men hem in Engeland, waar hij na Kiderlen zooveel successen boekte, de „New Flying Dutchman" noemde ? En is het al evenzeer een mirakel, dat Spaan in zijn prijzenkast meer dan 200 prij zen kon etaleeren ? En nu is de vroegere sportsman de schatbewaarder van de R.A.I. Hij aanschouwde dd. 8 Augustus 1870 het levenslicht, en is dus 57 jaar oud, maar als een jeugdige, met zulk een animo, neemt hij zijn ambt in de R.A.I. waar. Op de tentoonstelling ziet men hem zelden. Beduin is een stille werker achter de schermen. Een bescheiden mensch ! En daarom sympathiek! Al is het met een charge, „Sport in Beeld" wil den R.A.I.-penningmeester eeren. Hij verdient eer, al mompelt hij 't ook boos in zich zelf: laat mij maar rustig in m'n stil hoekje, en dan.... werken!

Sluiten