Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SPORT IN BEELD.

20

Over de goede manieren in den Automobiel

Wij treffen in het Duitsche tijdschrift „Elegante Welt" een alleraardigst artikel aan, waarvan sommige gedeelten ook voor den Hollander geschikt zijn. Het bewust artikel was getiteld „Der Auto-Knigge". Om dezen titel te begrijpen, dient men te weten, dat Adolf, Franz, Friedrich, Ludwig Freiherr von Knigge (1752—1796) een Duitsch schrijver was, wiens boek „Ueber den Umgang mit Menschen", waarin hij de etiquette beschreef, vooral opgang maakte, en ook in het Nederlandsch werd vertaald. Wat beduidt dus „Der Auto-Knigge" ? Eigenlijk de man, die ons, wat den automobiel betreft, eenige lessen geeft in savoir-vivre!

De schrijver haalt eenige aardige staaltjes aan, en zegt vooreerst, dat, hadde Knigge nu nog geleefd, hij zeker het voorschrift zou hebben gelanceerd om, terwijl men bij het wandelen een dame steeds aan zijn rechter-kant laat loopen, een eer-bewijs, men in den benzine-wagen de dame juist links laat zitten. Waarom? Het verkeer per snel-as geschiedt meestentijds aan de rechter-zijde van de straat. Welaan, rijdt de auto nu ergens voor, dan kan de heer 't eerst uitstijgen, en de dame hierbij vervolgens behulpzaam zijn.

Inmiddels schijnt toch wel eenige variatie op dit thema te bestaan, want even later wordt gezegd, dat men een gast — zij het dame of heer — steeds de beste plaats in den wagen aanbiedt, d.i. niet achter den chauffeur, opdat deze gast een zoo goed mogelijk uitzicht heeft. Het hangt er dus maar van af, of de chauffeur links dan wel rechts zit, welke plaats men den gast — dus ook de dame — aanbiedt.

Maar ook de dames, die geen auto bezitten, hebben haar verplichtingen. Het komt zoo spoedig voor, dat, wordt men door een heer, die wèl eigenaar is van een wagen, naar buiten begeleid, de dame het uitroept: ach, hebt u uw auto daar staan, wat heerlijk! Deze „cri du coeur" houdt meestal in: toe, rij me even naar huis ! Daartegen kan geen bezwaar bestaan, is het huis van den heer niet al te ver van dat der dame gelegen. Maar is het tegenovergestelde het geval, dan dringt men zich onwillekeurig op, en noopt men den rampzaligen auto-bezitter vaak tot een geweldigen omweg. Informatie van tevoren naar de woning is dus voorzichtiger en beleefder.

Het artikel gewaagt ook van de mascottes, die de meeste dames, die automobilisten zijn, tegenwoordig in haar wagen, voor het achterraampje hebben hangen. Ironisch merkt de schrijver op, dat dit niet geschiedt om den chauffeur bij het achteruit rijden het uitzicht te benemen. Neen, het is nu eenmaal zoo, omdat het zoo is. Die frêle, ziekelijke poppen hangen er, omdat de mode het gebiedt, dus uit pure gedachteloosheid. Het is zeer natuurlijk, dat men mascottes in zijn auto aanbrengt. De een zal de artistieke medaille van den Heiligen Christophorus aan zijn dashboard nagelen. Zelfs bestaan er Israëlieten, die, evenals aan de deurposten van hun huis, aan de deurpost van hun wagen de zg. „mezosse" hangen. Het

Waarom de dame niet achter den chauffeur mag zitten! Dit toont de teekening. En rechts: stelt u voor, dat deze bloemen nagemaakt, stoffig zijn, en geen geur verspreiden! Waar blijft dan de idylle?

Welke plaats men in den automobiel aan de dame dient te laten!

is alles natuurlijk, bescheiden en beschaafd. Maai dat men uitgerekte miniatuur-juffers met rouge-wangen en wallen onder de oogen voor een glas-ruit laat bengelen, het is erger dan erg, want het is onzinnig.

Hetzelfde kan men zeggen van vele versieringen ( ?), die op de radiateurs worden aangebracht. Op dit gebied bestaan ook inderdaad schoone mascottes. Men denke slechts aan den eleganten vogel van den Hispano, aan den hond van den Lincoln, aan den adelaar, dien den zanger Bohnen voor de Adler-wagens ontwierp, om slechts enkele voorbeelden te noemen, exempels, die men kan aanvullen met de uitnemende bronzen ontwerpen van sommige kunstenaars. Maar waarom moet op een radiateur een naakte juffrouw staan, die blijkbaar gaat baden, en kans heeft in den straat-modder te tuimelen ? Of waarom een herten-gewei ? De Duitsche schrijver vraagt sarcastisch, of dit soms het symbool is van het echtpaar, dat achter deze mascotte, in den wagen is gezeten ?

Neen! Ook voor den automobiel bestaat de etiquette. Kunstbloemen zijn stof-nesten en op den duur o zoo vervelend. Levende bloemen vervelen nooit, en verspreiden slechts geur, geen stof. Is men sportswoman, en bezit men een open two-seater,

welaan, dat men dan nooit in evening-dress achter den volant plaats neme! Even gek staat het, wanneer een oude matrone in een limousine gedoken zit, met een leeren storm-kap op de grijze lokken.

Wij hebben dit Duitsch artikel natuurlijk niet op vrije wijze vertaald, omdat er in Nederland óók zulke smakeloozen rondrijden. Bij ons is het immers anders, beter! Of ... . ziet men daar eveneens de, voor het achter-venster heen en weer bengelende, slecht gemaquilleerde katoenen dame met het indecent uiterlijk, den politie-agent van blik op den radiateur, de bloemen, die eeuwig frisch heeten te blijven en ... . 't nooit waren ? O, land van, als autoomnibussen volgestampte, Fords, met heele families — opoe, de kleuters, moeder de vrouw en pa — er in!

Ook in het automobilisme is smaak, goede smaak een eerste vereischte. Juist, omdat de luxueuse automobiel zich hiervoor zoo uitnemend leent! Laten wij allen, die rijden, hieraan voortaan nu denken!

Sluiten