Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SPORT IN BEELD.

24

— En toen u in de directie van die wielerbaan zat, hoe was toen het sport-leven ?

— De tijd was niet onaardig. Je kon, om het zoo eens uit te drukken, veel beter marchandeeren met een Witteveen, een Protin en Morin dan met de renners van tegenwoordig. Alles ging gemakkelijker. Alhoewel ze toen toch ook al wel eischen stelden! 't Was de tijd van de gangmaking op quadruplets en quints. Ik herinner me nog, dat Bouhours kwam rijden, die door het beroemde Dunlop-team gepace'd werd. Drie-en-dertig man! Nu, die moesten ook drie-en-dertig retourtjes eerste klasse hebben. Anders kwamen ze niet....

— U behoort natuurlijk tot de oudste automobilisten ?

— Nou! Dat nu niet direct! Maar ik ben in dien goeien, ouwen tijd nog wel even sport-journalist geweest. U herinnert zich den automobielwedstrijd Parijs—Amsterdam en terug in 1898? Toen was ik correspondent voor L'Auto. En ik herinner me nog heel goed, dat het er ook om ging, wie eerder aankwamen, de auto's of de trein uit Parijs. Ik seinde toen: „Le train battu par 1'auto!", maar 't was niet heelemaal juist, want de trein bleek later vertrokken te zijn dan de wagens, die over den weg kwamen....

— Is van u het initiatief uitgegaan om de R.A.I. op te richten?

— Nee! Van Philip Stokvis en een zekeren meneer Bayer! De eerste president was Philip Stokvis. Toen is De Gruyter gekomen. Daarna ik!

En, even nadenkend, liet de heer Lang er dit op volgen:

— En. . . . ik ben het nu al dertig jaar. Ja, in October 1927 was het juist dertig jaar geleden!

— Waar blijft de tijd! — zei ik.

— Ja! Maar nou vind ik ook, dat het genoeg is. Ze moeten nu maar eens uitkijken naar jongere krachten....

— Hebt u dan werkelijk plan om weg te gaan ? Het antwoord kwam na eenig weifelen.

— Nou! Wanneer er een goeie plaatsvervanger is, dan ga ik heen. Ja, de R.A.I. is heel iets anders geworden. We hebben tegenwoordig 'n rechtskundig bureau, 'n registratie-bureau voor den rijwielhandel, voor de automobielen, we werken met een heele staf personeel. Dat neemt heel veel tijd. Dat vraagt heel veel zorg. De auto's zijn gegroeid, en dat kon niemand eigenlijk weten. . . .

— Nou! Maar u hebt toch al heel vroeg gevoeld, dat dat zou gebeuren !

— Ja! Da's waar. Maar de algemeene opinie was toch anders. Toen ik dit huis kocht voor de auto-uitbreiding, toen verklaarden ze me allemaal voor gek. En zelfs nog, toen ik kwam voor den bouw van het tentoonstellingsgebouw, was er geen sou te krijgen, 't Was net in die beroerde tijd, na de oorlog, toen de algemeene inzinking in zaken kwam. Maar een feit was het.... niemand had er geld voor over!

— En toch is dat best geloopen!

— Waarachtig! Het geld is tenslotte door de leden bij elkaar gebracht, al was het een enorm bedrag. Maar het gebouw eischt veel onderhoud. We betalen een geweldige huur, vooral na de uitbreiding van 10.000 M2. op 13.000 M2. Er is 'n nieuwe vloer in gekomen, die alleen 36.000 gulden heeft gekost. Maar toch, we behoeven er gelukkig geen spijt van te hebben!

— Hoe lang importeert u nu al de Michelin-banden ?

— De Michelin rijwiel-banden! — verbeterde de heer Lang — Nou! Daar ben ik ongeveer 25 jaar geleden mee begonnen....

— Hebt u nooit aan de Vlieg-sport gedacht, aan 't verkoopen van vliegmachines ?

De geinterviewde lachte, schudde dan energiek het hoofd.

— Nee! Daar is niets aan te verdienen. Ik heb eens 'n offerte van een der grootste firma's op het gebied van vliegmachines gehad, er was kapitaal disponibel, enfin, het leek zeer aanlokkelijk, maar ik heb toch geweigerd. Ik vind vliegen prachtig. Daardoor zijn de motoren belangrijk verbeterd. Daardoor hebben wij, ook in de automobielen, lichtere motoren gekregen. Maar vliegmachines zijn geen handelsartikel, evenmin bv. als kanonnen. Je kunt geen vliegmachine in je garage bergen. Daarom zal er niet gauw sprake zijn van een toerisme, en daarom ook geloof ik niet aan verkoopsmogelijkheden. In dat opzicht kan men toch naar Fokker verwijzen, die naar Amerika werd gedreven, omdat hij hier zijn machines niet kwijt kan!

— Hoe is uw oordeel over den auto-handel van tegenwoordig ?

— Niet goed en niet slecht!

Toen ik opkeek, als 't ware om nadere verklaring vroeg, vervolgde de heer Lang:

— Niet slecht, omdat er in ons land toch altijd een 13.000 geimporteerde auto's per jaar zijn! Niet goed, omdat wij nog niet het percentage konden halen in vergelijking met de inwoners van andere landen! Er zijn hier, denk ik, nu een 60.000 auto's, personen-auto's, wel te verstaan. Niet goed verder door de veel te hooge belastingen! In die ellendige crisis van jacht naar geld zei Minister Colijn, toen hij een request van de R.A.I. kreeg, waarin gevraagd werd om de automobielen niet zwaarder te belasten dan ieder ander object, om dus de invoerrechten van 5 op 8 en niet op 12% te brengen, in die dagen antwoordde Colijn koud-weg: 't spijt me voor de heeren, maar. ... ik heb het geld nóódig!

Eenigszins ironisch merkte de heer Lang dan op:

— Ach! Automobielen zijn geen politiek ding. En zoo was er in de Kamer geen socialist of anti-revolutionnair, die de automobielen, den handel wilde verdedigen. De zaak passeerde de Kamer zonder veel geklets....

Dan kwam nog deze conclusie:

— En temeer verwondert dit, omdat er geen Hollandsche automobiel-

VOISIN

verheft zich boven de massa door die unieke kwaliteiten, waardoor het subtiele uitsteekt boven het alledaagsche.

VESTIGT

in 1927 zeventien wereldrecords,

w.o. het 24 uur-record met een gemiddelde van 183 km. en het uurrecord met een snelheid van 206 km.!!

C O B O R

AMSTERDAM. - TEL. 33861. - PRINSENGR. 542

Sluiten