Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

15

SPORT IN BEELD.

Wat onze Voetbal-medewerker van Holland—België vertelt!

Een wedstrijd die langs ons heen gaat, met aardige momenten, doch ook veel oabeteekenend spel, zonder werkelijk groote daden! We zullen ons nog lang heugen dat we midden Maart tegen onze Zuiderburen gevoetbald hebben bij vriezend weer op 'n luchtigjes besneeuwd veld, maar den wedstrijd zijn we weldra volkomen vergeten. Er is wel eens slechter gespeeld, maar meer dan middelmatig was 't vertoonde toch niet en het eenige wat ons volkomen bevredigde, was de uitslag. Er zijn er die meenen dat Nederland had moeten winnen, omdat Caudron meer

vorm, die vereischt is om in het Olympisch tournooi succes te behalen.

Het is voor den journalist, die tevoren een oordeel moet vellen, altijd aangenaam als de feiten hem in 't gelijk stellen. Welnu, wij hebben in ónze beschouwing over de nationale ploeg wel tevoren de fouten in de samenstelling aangegeven en in elk geval de zwakke punten in het licht gesteld. De Technische Commissie van den N.V.B. willen we er echter nogmaals zéér uitdrukkelijk op wijzen, dat met dezen aanval 't Nederlandsch elftal het in 't Olympisch tournooi niet ver brengt. Vat de commissie haar taak goed op, dan grijpt zij thans in. Dit is de laatste instantie ! Wij hebben nog drie internationale wedstrijden voor de boeg, ennü kan

De witte wereld! Het Stadion-veld overdekt met fijne sneeuw! Een moeilijk te bespelen terrein dus! Bovenstaande illustratie werd genomen tijdens een aanval van de Belgen op de veste van Gejus van der Meulen. Bij het wit van de sneeuw staken de rijen toeschouwers grauw af. Een zeldzame kiek van een

zeldzame match, althans wat het weer betreft!

en moeilijker werk te verrichten kreeg dan Van der Meulen en er over 't geheel een klein overwicht in 't veld van de oranje-ploeg te constateeren viel. Doch dit overwicht was te gering om den doorslag te mogen geven en over 't geheel was 't spel der Belgen iets soepeler, in de individueele momenten iets sneller dan het onze.

Deze 1—1 sluit zich geheel aan bij de ietwat fortuinlijke overwinning, die onze ploeg hier op de Zweden behaalde en de 2—2 te Keulen tegen de Duitschers. In deze drie wedstrijden heeft de achterhoede tegen Keulen haar hoogtepunt bereikt en de algemeene prestatie is verdienstelijk, is bevredigend, maar stellig niet meer. Als men z'n oor te luisteren legt, dan valt er op 't oogenblik een overschatting van de kracht van 't Hollandsche spel waar te nemen. Van België moest vlot gewonnen worden en verder zou 't een triumftocht zijn. Zoo redeneerden de optimisten. Maar j.1. Zondag bleef de prestatie van ons elftal toch vrij ver beneden den

nog een re-organisatie geprobeerd worden, een vrij radicale. Maar doet men dit nu niet, dan is het te laat. Blijft men de opstelling van den laatsten tijd, desnoods met 'n onbeteekenende variatie, volgen, dan zal men tot Bazel (Zwitserland—Nederland) bespeuren dat men mistast. En dan kan men onmogelijk meer aan het veranderen gaan.

De verdediging als geheel heeft ongetwijfeld voldaan.

Van der Meulen had een eenvoudige taak, kreeg voor de rust nagenoeg niets en ook daarna heel weinig te doen. Dat is voor 'n keeper heel vervelend. Gejus permitteerde zich 'n foutje in de tweede helft, toen hij den bal eens niet voldoende omklemd had en voor zich vallen liet. Maar de wijze, waarop hij zich toen herstelde, was subliem. Hij toonde zich in elk geval wel de doelman van klasse, al deed hij soms een tikje nonchalant.

De beide achterspelers kunnen in één adem genoemd worden. Zij toonden zich hun plaats ten volle waard en alle achterspelers, die men

Sluiten