Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SPORT IN BEELD.

16

verder zou kunnen noemen, Van Haeren, Van der Zalm, Wamsteeker. Vermetten, Van Run, en hoe ze verder heeten, zijn een stuk minder dan ditt weetal, dat toch wel eens beter speelde. Vooral Denis was niet de groote speler zooals hij te Keulen was. De zeer levendige bal deed het tempo af en toe sneller zijn dan Denis aangenaam was en dan was de open speelwijze der Belgen voor hem veel moeilijker te weerstaan dan het nog al doorzichtig korte passeeren van de Duitschers.

Van Kol had weer van die momenten waarop hij niet aanpakte, z'n tegenstanders niet besprong (figuurlijk), waardoor enkele gevaarlijke voorzetten van rechts kwamen. Maar meestal was zijn ingrijpen krachtig en wel berekend tevens, en zeker deed hij niet voor zijn partner onder.

In elk geval heeft de achterhoede haar plicht gedaan.

Ook de middenlinie heeft voldoening geschonken. Van Heel en Massy speelden hun bekende spel, de Rotterdammer steunend bovenal op z'n keurige techniek, de Zuiderling baseerend op zijn brio en z'n prachtig kopwerk. Zijn plaatsen was nogal eens slordig, en daarbij heeft hij de vleugels ditmaal te veel verwaarloosd. Massy is zoo echt charmant in z'n spel, met z'n prettig enthousiasme en z'n wakker doorzetten, waardoor 't publiek hem zóó gaarne ziet spelen, dat men geneigd is de vooral tactische tekortkomingen te overzien. Maar wil men z'n zwakke zijde weten, kijk dan naar een speler als Van Halme, die al over z'n hoogtepunt heen is, wien het tempo af en toe iets te machtig wordt, doch die echt een spil is, die verdeelt, spreidt, opent en dirigeert. Van Halme is een De Korver, zonder onzen Bok echter te evenaren.

Van Heel deed ook nu af en toe te nonchalant. De Rotterdammer wil 't wel eens te mooi doen en is te zelfbewust. Toch is hij onze beste middenspeler, die een zuivere opvatting van z'n tweeledige taak heeft.

De minste van het middentrio is Van Boxtel gebleken. Deze speler

Op deze foto aanschouwt de lezer een duel tusschen onzen rechtervleugel-man Elfring met den Belgischen achterspeler Hooydonkx.

heeft puike momenten, doch die worden te veel afgewisseld door zwak spel. Het meest pleit voor hem dat hij vrij behoorlijk contact met Denis onderhield. Dat wil heel wat zeggen, doch naar onze meening was dat ditmaal meer de verdienste van den Hagenaar dan van Van Boxtel. Denis paste zich herhaaldelijk goed aan en ging meer bij z'n doel weg

Ondanks de koude, de vinnige sneeuw, ondanks koude voeten en purperen neuzen was het toch ei-vol in het hoofdstedelijk Stadion, hetgeen deze illustratie van een der amphitheaters op scherpe wijze demonstreert. Hadden de tien-duizenden maar meer genoten van 't spel en minder kou geleden!

Sluiten