Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SPORT IN BEELD

18

Van Kol met zijn phenomenalen haar-dos is in strijd meteen der Belgen, juist achter onzen back werkend, en dus niet te herkennen. Captain Denis slaat het duelletje blijkbaar met aandacht en spanning gade.

heel normaal is. Maar wij betwijfelen toch ook of deze jongeling ooit werkelijk voldoening zal schenken.

Het is onze stellige overtuiging dat onze aanval geducht te versterken is. We hebben dit al eenige malen in 't licht gesteld en 't spel van eergister tegen onze Zuiderburen heeft ons in die meening weer gesterkt.

Wij kunnen in de beoordeeling van de Belgen kort zijn: zij zijn meegevallen. Zij hebben hun oude kracht van enkele jaren geleden nog niet terug, doch zij zijn ook geenszins de zwakke tegenstanders, die zelfs van onze reserves — men herinnere zich den wedstrijd van De Zwaluwen op Mardi Gras te Brussel — zouden moeten verliezen. Er zit in hun spel nog altijd iets beweeglijks, een tintje Zuidelijk aandoend, dat den onzen ontbreekt. Hun spel is iets soepeler en levendiger. Het is op 't oogenblik wel iets minder krachtig, doch daarentegen wordt het meer open gehouden dan vroeger 't geval was, hetgeen de kracht van de ploeg ten goede komt. Met kwieke vleugelspelers en een technisch handig midvoor was de aanval van België als geheel eerder beter dan zwakker dan de onze. Raymond Braine is een ras-voetballer, net als z'n broer, maar hij lijkt ons toch ook in de verdediging beter op z'n plaats. Niettemin was hij de gevaarlijkste man in den Belgischen aanval. De binnenspelers vielen in 't geheel niet op, in tegenstelling met den kleinen, pittigen Diddens, die vooral in den aanvang z'n tegenstanders te snel en te glad af was. Alle gevaar voor de Hollanders dreigde van zijn kant. De rechtervleugel was vrijwel steeds de mindere van de combine Van Heel—Van Kol.

In de middenlinie schitterde Braine, die zeker niet voor Van Heel onderdeed, en was de veteraan Van Halme nog steeds een puike spil. Het is het oer-soliede spel, rustig en beredeneerd, stevig en tactisch, en alleen de jeugd ontbreekt om het overheerschende in de prestatie te brengen. Hooydonkx blijkt een uitstekend opvolger van de Mol .Vooral z'n snelheid en goed koppen vielen op. Caudron in 't doel was best op dreef — is tegen Holland altijd goed! — en tenslotte een eere-saluut aan Dr. Swartenbroeks!

Als men zóó z'n 50en wedstrijd speelt, dan is er reden te over om er héél trotsch op te zijn. O zeker, we waren niet blind voor zijn fouten, die overigens geenszins in een te langzaam zijn bestonden. Geen kwestie

van! De dokter was tegen het tempo zeer wel opgewassen, doch hij maaide er een paar maal op origineele wijze over heen. Hij is minder trapvast geworden, doch 't kan ook zijn dat hij 'n enkele maal minder gelukkig was. In elk geval was zijn prestatie als geheel uitstekend. Zijn koppen en trappen in alle standen was voor onzen aanval meestal te machtig.

De huldiging van Dr. Swartenbroeks was hartelijk en eenvoudig. Voorzitter Kips overhandigde hem zelf een groote krans en deelde hem mede dat hij benoemd was tot lid van verdienste van den N.V.B. Dit is voor de eerste maal dat de eere-medaille van onzen bond aan een buitenlander gegeven werd.

Men heeft niet alleen na de gelukkig korte huldiging, doch eveneens tijdens 't spel, als hij op z'n pittige, stoere wijze weer eens de situatie gered had, den jubilaris zeer hartelijk toegejuicht. Hij zal begrepen hebben, hoezeer hij ook in Nederland geapprecieerd wordt.

De lezer van Sport in Beeld zal geen relaas be geeren van den gang van 't spel. Dat ligt meer in de lijn van het specifieke voetbalblad, en dan nóg gelooven wij, dat er heel wat plaatsruimte misbruikt wordt.

Wij willen volstaan met te vermelden, dat Denis den toss won, dat Holland eerst met wind mee speelde en dat de partijen eerst aan elkaar gewaagd bleken te zijn, waarna eerst Holland, toen België en toen weer Holland 'n onbeteekenend overwicht deed gelden. Vier minuten voor half time, na eenig heen en weer getrap, wist Tap, na forsch voorzetten (Braine en Hooydonckx werden beiden.op zij gezet) van dicht bij hoog in 't net te schieten en Holland de leiding te geven.

Negentien minuten na de rust heeft Raymond Braine — onvoldoende door onze verdedigers gehinderd — den bal heel fraai ingekopt en gelijk gemaakt, en toen leek het of de gasten gingen winnen. Maar Holland herstelde zich, oefende tegen 't einde 'n toenemenden druk op 't Belgische doel uit, doch onze voorhoede profiteerde niet van de kansen, en een draw was tenslotte 't juiste resultaat van dezen fairen strijd.

De Engelsche scheidsrechter Crew had een gemakkelijke taak. Hij bleek een kundig arbiter te zijn, zonder de bijzondere „feeling" voor 't spel te ontwikkelen, waarmede z'n landgenoot Rous zoo zeer imponeerde.

Een kop-partij'tje tusschen Harry Denis en den Belgischen voorhoede-speler Moeschalk. Het is een ware dans om den bal. (Alle foto's, tot nu toe gepubliceerd van den Holland-België-wedstrijd, zijn van de Polygoon — Haarlem).

Sluiten