Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

19

SPORT IN BEELD.

Tot slot van de fotografische Holland-België-serie brengen wij hierboven een zeer interessant snapshot van een spannend moment voor het Hóllandsche doel. Gaat de bal in of langs! Gejus komt toesnellen. Let op het gezicht van Denis! Van Heel zou het leer er wel uit willen magnetiseeren. Van Kol's haren rijzen ten berge. Van Boxtel beschouwt het geval uiterst critisch. Alleen het Konijn trekt er zich geen sikkepit van aan, en heeft gelijk. Want

de bal gaat langs!

Eenige malen strafte hij als er reden voor was, doch als doorspelen voor de overtredende partij veel onaangenamer geweest zou zijn. Maar hij was „save" op off-side, volgde 't spel gemakkelijk en beheerschte de eenvoudige situatie.

Van invloed waren de wind en de licht besneeuwde, vrij harde bodem wel eenigszins. Het waren beide factoren, die het den spelers moeilijk maakten, want de bal werd er zeer levendig door en eischte veel van de techniek van de spelers. Uitstekende baltechnikers als de gebr. Braine, Van Heel en Van Kol hadden met 't leder veel minder moeite dan spelers als Dr. Swartenbroeks, Van Halme, Van Boxtel e.a., die door de caprioles van 't ronde dingske nog al eens verrast werden.

Tenslotte nog enkele algemeenheden!

De organisatie was als altijd uitstekend. De duizende auto's werden door de verkeerspolitie in tevoren aangegeven banen geleid en alles ging prachtig ordelijk. Op de tribunes was de heele regeling weer onberispelijk, en de politie zoowel als Jan van den Berg met zijn staf hebben weer eer van hun werk gehad.

Aan de organisatie van den N.V.B. hapert toch nog wel 't een en ander. De vraag naar kaarten was enorm; men spreekt van 120 a 150.000 Ifiehebbers voor de 30.000 beschikbare plaatsen. Doch er waren ditmaal zeer vele kaarten in handen van opkoopers, niet honderde, doch duizende. Hoe is dit mogelijk? Is er geen weg om dat te controleeren? Zou 't niet nuttig zijn als men eens publiceerde, op welke wijze de kaarten geplaatst zijn? Laat de N.V.B. daarmede eens open kaart spelen! Misschien dat de bondsjournalist in deze toch nog al duistere materie eens licht doet schijnen.

Wij zouden dan nog kunnen vertellen, hoe koud het was en hoeveel werkelijk belangrijke personnages wel bereid waren 't wintertje te trotseeren voor deze big-match. 't Wintersche briesje doofde de zanglust der massa en van den gemeenschappelijken zang kwam niet bijster veel terecht. Van 'n radio-conférence hebben wij niets gemerkt. Misschien dat de elementen hier nuttig gewerkt hebben. Waren we niet op weg, onze voetbalwedstrijden min of meer door bepaalde attracties in een ander licht te plaatsen ? Vandaag is het comunity singing, morgen een jazzband en later weer revue-attracties! Waar is het einde ?

Een vroolijke marschvoor den aanvang en in half time, en voor de rest zorgen de spelers van zelf. Dat is het gewone en degelijke recept!

In één opzicht is dit gelijke spel een groot succes: we weten nu wel heel zeker dat er nog veel verbeterd moet worden, èn. . . . 1 April te Antwerpen, België—Nederland, wordt geweldiger dan ooit tevoren!

(Van onzen Voetbal-medewerker)

Een slecht debuut.

Het eerste optreden van den offiicieelen N.V.B.-journalist was in tweeërlei opzicht onfortuinlijk. Jaren achtereen heeft het bestuur van den N.V.B. gewild dat in 't orgaan — naast een vrije meening — de zienswijze van het bestuur zou weergegeven worden. Dat was de basis van de nieuwe overeenkomst, die de N.V.B. met de Sportkroniek aanging. Doch hoewel 'n enkele maal, na een, door den redacteur bijgewoonde, bestuursvergadering een motiveering van bestuursbesluiten gegeven werd en de bondsambtenaren af en toe door 'n ambitieus medewerker in onvervalschte „likstijl" verheerlijkt werden, is toch de bedoeling van 't bestuur nooit ten uitvoer gelegd. Thans echter is van bondswege een ambtenaar — een man dus, die geen naam behoeft te hebben — aangesteld en uit diens pen zullen de motiveeringen vloeien, de verklaringen en ophelderingen van de daden van 't bestuurscollege.

Daar is iets voor te zeggen. Een officieel orgaan moet het standpunt der organisatie, waarvan het 't orgaan is, steeds goed tot zijn recht laten komen, behoeft eigen meening niet te verloochenen, doch moet zorgen dat het „officieele" ook officieus goed en zuiver gelanceerd wordt. En daarin is de redactie van de Sportktoniek buiten kijf te kort geschoten.

Wat echter de „bonds-journalist" in z'n eerste pennevrucht reeds ten beste geeft doet helaas een mislukking vreezen. De verheerlijking van

Sluiten