Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SPORT IN BEELD.

22

Verschillende menschen hebben beproefd om Mile. Lenglen om te praten, terwijl zij het lieten doorschemeren, dat het maken van arrangementen toch tot de mogelijkheden behoorde. Zij zou een zeker percentage van eiken wedstrijd krijgen (in het geheim). Men zou haar onkosten, costuums en rackets betalen. Toen zij evenwel zagen, dat zij voor dooveman's ooren spraken, werden deze verleiders plots nijdig en wraakzuchtig, en verklaarden het: nooit, nooit meer zullen wij haar op onze courts dulden — Suzanne Lenglen is voor ons dood!

En dat waren dan dezelfde menschen, die jaren lang reclame gemaakt hebben met deze vorstin van de tennissport, met haar naam en haar daden het publiek lokten, en hun eigen kassen zoodoende spekten. Want dat kan niemand ontkennen: Mile. Lenglen heeft voor Tennis de mooiste propaganda gemaakt! En zou hiervan deze sportswoman, deze kunstenaresse tenslotte niet zelve ook mogen profiteeren ? -;

Het amateurisme kon in een periode bloeien en eerlijk zijn, toen de gelden, voor reiskosten, spel-materiaal, logies enz., nog voor bijkans een iegelijk bereikbaar waren, en degenen, die wedstrijden organiseerden, juist uitkwamen. Thans, nu ook de entrée-gelden verhoogd zijn gelijk haast alles in de maatschappij, zou het abnormaal en onwaardig zijn — Mortane spreekt, lezer! — indien de amateurs zonder eenige vergoeding alles zelf zouden moeten bekostigen, en de winst slechts aan de ondernemers kwam.

Mile. Lenglen moest, overeenkomstig de reglementen, haar rackets, ballen, wedstrijdcostuums, de tallooze hoofddoeken, die ze droeg, haar logies zelve betalen. Kan men er zich een voorstelling van maken, wat dat alles heeft gekost ? Nu was er, zooals gezegd, wel een middenweg te vinden geweest. De corruptie bloeit ook in de sport geweldig. Clandestien doen is hier een „secret de polichinelle". Maar dat verkoos de Francaise niet. Zij wenschte openlijk van richting te veranderen. En dat is een dappere daad. Beter dan het geheim en onwaardig gekonkel!

Of heeft men meer respect voor den sportsman, die zich amateur noemt, die glansrijke resultaten bereikt, als lid van eene vereeniging lokkend wordt binnen gehaald, finantieele proposities, wat het deelnemen aan een tournament betreft, accepteert, en na afloop een couvert overhandigd krijgt, met een inhoud, overeenkomstig zijn waarde als tennisser ? Zoo'n meneer, een dusdanige juffrouw wordt tot de Olympische Spelen toegelaten. Hij of zij zweert, of laat zweren, dat hij of zij volkomen puur, op ende top amateur is, en de

MWNHARDT's Hoofdpijn-Tabletten 60ct ' baxeer-Tabletten . . 60ct Zenuw-Tebletten . 75ct Staal-Tabletten . . 90ct Maag-Tabletten . 75ct

Bij Apoth. en Drogisten

menschen, die deze verzekeringen als waar aannemen, weten even goed als de speler of speelster, dat deze liegt, en heel vaak ook zijn zij, de bondgenooten, in het kwaad.

Hoeveel sportsmen zijn niet, naar dezen aard, als amateurs omgegoocheld ? Hoevelen worden niet door de leiders zélf op dit pad van het verderf gedreven ? Want het spreekt van zelf: waar betaalde lieden zijn, daar zijn ook betalenden! Het amateurisme — men mag dit zonder overdrijving vaststellen — is met corruptie doorzeefd! Jammer, maar. . . . waar!

Suzanne Lenglen heeft, toen zij het besluit had genomen om beroepsspeelster te worden, een serie artikelen gepubliceerd, waarin zij de motieven, welke haar tot deze daad brachten, uiteen zette. En zij voerde in de eerste plaats aan, dat zij tijdens hare kampioensperiode van twaalf jaar anderen millioenen had laten verdienen, terwijl zij zelve.... duizende francs had moeten betalen voor het recht om aan de verschillende tournaments deel te nemen. Dus, zij bezorgde anderen niet alleen kapitalen, zij bracht anderen met haar eigen geld tot deze exorbitante winsten. En zij noemde cijfers óók. Te Wimbledon bv. kwam in 1925 niet minder dan 28.000 pond sterling binnen, in 1926 nog meer, nl. 30.000 pond sterling. Bij de match te Cannes, tusschen haar en Helen Wills, werd er een entrée geboekt van 800.000 francs. Bij alle tournaments, waaraan Lenglen aan de Rivièra deelnam, kwam een gemiddelde recette van 40.000 francs binnen. Welke menschen staken al die duiten in hun portefeuilles ?

Dan is uit deze correspondentie van de Francaise nog gebleken, dat zij niet gefortuneerd is, en dat het dus meer dan sportief is, dat zij zich al die finantieele offers heeft getroost. Hoe anders de volgende vragen te verklaren ? . Primo: moet ik dan den armoed, die mij zeker wacht, met een lachje tegemoet treden en intusschen voor anderen enorme sommen verdienen? Secundo: kan een arm mensch als amateur spelen? Tertio: zou de sport er alleen dan maar voor rijke en onafhankelijke lieden zijn ?

Jacques Mortane eindigt zijn essai aldus. „Zes jaren zijn sedert mijn waarschuwing, mijn overredingen verloopen. Het schijnt, dat zij tenslotte toch nog mijne meening is toegedaan. Ik ben daar tevreden over. En het argument, dat ten opzichte van de speelster de meeste kracht bijzette, was dit: daar er amateurs zijn, die voor niets spelen, waarom zijn er dan niet gereserveerde plaatsen voor amateurs, die het spel wenschen te aanschouwen ?"

Van velen, die de tennismatches aan de Rivièra, dit jaar en vorige jaren, bijwoonden, hoorden wij slechts ééne verzuchting: nou, het is daar met het amateurisme een mooie boel, en de meeste menschen, maar vooral de dames, die er uitkomen, zijn zoogenaamd puur, maar laten zich lekker in 't geniep betalen. Het artikel van Mortane zet dergelijke beweringen kracht bij.

Inderdaad — ook in deze kringen is er „something rotten", en men drijft deze ziekte slechts uit, wanneer men, als Suzanne Lenglen, den knoop doorhakt, en .. . professional wordt! Vandaar, dat het goed is om ook den Hollander dit besluit van Lenglen te verklaren!

Ode aan de Zwemsport.

Ik schrijf 'n liedje over sport — Dat brengt mij steeds vermaak! Maar wat ik 't eerst hier zeggen wil: Er is in sport een groot verschil — En 'k rijm dus op die zaak. . . .

De voetbal is een monster, bruin — Het is een veelvraat — hap! Het slokte van het volksgezin De aandacht en de liefde in: Men knielt voor lui ah Tap!

Dan gaat men steeds, verhit van geest, Naar 't motor-brul-geraas — De man, die trapt, is nummer twéé; 't Perijkel loert er altijd mee — En dat, dat maakt ze daas!

Bij Boksen wordt de man heel vaak Van 't bloed „unheimisch", koud — Maar 't vrouwtje vindt het interessant, En raakt in gloed en raakt in brand, En schreeuwt om den knock-out!

Dan zijn er sporten, elegant, Als Tennis, Gymnastiek, Als Hockey, Golf, de peerden-sport, Of hoe de jacht bedreven wordt — Een mensch doet graag eens sjiek!

Maar weet ge, lezer, wat het mooist Van alle sporten blijkt? Dat sport het corpus en den geest Een weldaad is, een eeuwig feest. Dat sport den mensch verrijkt!

Gewis, dat doet de meeste sport — Maar één sport staat vooraan, Die zorgt voor veler frischheidswensch, Maar zorgt óók, dat de kleine mensch Niet „onder" hoeft te gaan. ...

De Zwemsport heeft den mensch als sport, Maar ook als „nut" verblijd: Het kost'lijk, zalig water-feest Verkwikt het corpus en den geest. Maar brengt ook.... „veiligheid"!

Vandaag de Zwem-sport dus geëerd.' Haar nut en hare kracht! Al noem ik ook slechts éénen keer Van Essen's naam — hij snapt de eer, Der „Zwemsport" hier gebracht. . . .

Hij snapt 't best — door hem wordt niet Om 't Zwèm-gerijm gemord — Hij zegt: ik lap 't aan m'n laars, Zeg van het zwemmen maar veel waar's, En huldig onze.... „sport"!

Breêro Fils,

Sluiten