Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SPORT IN BEELD.

Denen niet. Zij bleven hoofdzakelijk het initiatief behouden en bestookten onze achterhoede volgens alle regelen van hun kunst. Maar.... zij faalden steeds weer voor doel en konden tegen ons achtertrio niet op.

In de pauze was ieder 't er wel over eens, dat Madame Fortuna de zwartgebroekte oranjehemden zeer welgezind geweest was en dat de strijd nog lang niet beslist was. Wind-voordeel of nadeel was er niet. De wind dwarrelde dwars over het terrein, en nu eens toonden de vlaggen in hun reflex-beweging meer neiging in de richting van den Hollandschen doelmond te wijzen, dan weer moesten de roodgehemde en witgebroekte Noormannen een trapje harder doen.

Dat de Hollanders ' zich met hun 1—0 voorsprong nog niet safe gevoelden, dat hun rop 't hart gedrukt was alle zeilen bij te zetten, het bleek uit de flinke wijze, waarop na de rust aangepakt werd. Er zat toen gang in 't Hollandsche spel en de Deensche achterhoede kreeg moeilijker en veelvuldiger werk dan voor de rust. Het werd ook in 't veld een open strijd en voor 't doel waren de Hollanders mogelijk iets gevaarlijker. Toch bleven de achterhoedes aan beide kanten de situatie meester, totdat een kwartier voor 't einde 't beslissende tweede doelpunt geboren werd en opnieuw de jeugdige Svend het nakijken kreeg. Nu was het Weber, die dit goaltje inleidde met 't handig naar binnenzetten en een goeden voorzet, waar Kools z'n kop onder zetten kon.

hij had een volslagen „off-day". Doch wie twee zulke blunders maakt als hij deed, is niet geschikt voor doelverdediger van een nationale ploeg. Had v. d. Meulen onder de Deensche en de jonge Svend onder de Hollandsche lat gestaan, de Denen hadden met sprekende cijfers gewonnen.

De fout van de Denen is hun slechte tactiek. Technisch en individueel zijn zij op de hoogte van hun taak, doch hun korte samenspel is te doorzichtig. Precies als inde voorafgaande wedstrijden in Amsterdam haperde 't ook nu aan schiet-capaciteiten, en juist daarom verdienden zij stellig ook niet te winnen. Hadden zij kunnen schieten, dan hadden zij móeten winnen; zij schoten te slecht en daarom mogen zij zich over de nederlaag niet beklagen. En al waren de doelpunten der Hollanders ook nóg zoo fortuinlijk, een zóó zwak doelverdediger dient de tol te betalen!

Eén ding was voor de Denen zéér gelukkig, n.1. dat zij twee prachtige backs en een voortreffelijken spil hadden. Aanvoerder Tarp, de rechtsback was subliem. Wij zijn in Nederland, wat backstel betreft, verwend, maar deze Tarp behoort tot de extra klasse. De lange Christensen is een minder fijn speler dan zijn partner en van de vier backs (Tarp was naar onzen smaak de beste achterspeler van 't veld) was hij de minste. Toch was zijn spel van zeer goede klasse en zijn robuustheid en lengte hielpen hem ook een handje. Voorts was Paul Jensen een voortreffelijke spil. Stevig, zonder eenige onzuiverheid in zijn spel, beheerschte hij de situatie, plaatste uit iedere positie uitstekend, kortom,

Ons Nederlandsch Elftal/dat den laatsten wedstrijd in het oude Stadion tot een overwinning op de Denen wist op te voeren (2—0); v.l.n.r. Harry Denis, Van Kol, Smeets, Massy, Van Boxtel, Weber, Van der Meulen, Kools, Elfring, Tap, Schrcurs en de Nederlandsche grensrechter.

De bal koos de richting van 't Deensche doel en Svend greep er heel gemoedelijk naast, hoewel 't leder vrijwel recht op hem af gedirigeerd werd. Evenals 't eerste doelpunt was ook dit zeer gemakkelijk voor keeper Jenssen te verhinderen geweest.

Die 2e goal was natuurlijk beslissend. Wel deed de Deensche voorhoede nog eenige energieke pogingen om een tegenpunt te bemachtigen, doch verder dan een schot tegen de paal (toen èn Denis èn v. d. Meulen gepasseerd waren!) brachten de gasten het niet. En't eindresultaat was dus een 2—0 overwinning voor Denis en zijn mannen.

Wanneer men in den tijd dat 't volksvoetbal in Nederland tot ontwikkeling kwam, zoo'n volksclub als b.v. 't Gooi of Go Ahead zag spelen tegen en winnen van clubs als H.F.C. en H.V.V., dan begreep men het toch eigenlijk niet, hoe 't mogelijk was, dat zulke clubs technisch fijnere ploegen overwinnen konden. Datzelfde gevoel zal ieder objectieve beoordeelaar jl. Zondag ook gehad hebben, en we gelooven dat het wel daaraan te wijten is dat de ware vreugde over de overwinning er niet was.

De Denen speelden beter voetbal. Hun opvatting van 't spel was véél zuiverder. Zij onderhielden een veel beter verband, hadden een grooter meesterschap over den bal, kortom, zij speelden fijner voetbal en vormden een mooier geheel.

Maar in de afwerking van de aanvallen faalden zij volkomen en dat is wel de voornaamste oorzaak van hun nederlaag. Verder waren zij onfortuinlijk in hun defensief. Svendljenssen is geen doelman van klasse of

zijn spel was magnifique. Tarp en Jensen toonden zich spelers van de allerbeste internationale klasse.

De kant-halfs Havn en Laursen vielen hierbij af, waren echter zeer voldoende. De lange Laursen beantwoordde echter niet aan den grooten'roep, die van hem uitging, en hij ontsierde zijn spel met enkele minder juiste trucjes. Hij was wat dat betreft de eenige Deen, die wel eens uit den toon viel, want als geheel speelde de ploeg een fair en correct spel.

De rest van 't elftal gaf niets te zien wat tot een speciale vermelding aanleiding geeft. Als de Denen hun spel meer open houden èn .. . .zich grondig op schieten gaan toeleggen, zullen zij weer de groote kracht van weleer kunnen ontwikkelen, doch zooals zij nu spelen, is hun gemis aan schot en tactiek oorzaak, dat men hen, ondanks hun mooi geschoold spel, niet meer onder de sterkste ploegen rangschikken kan.

Wij hebben na de rust bovenal de energie bewonderd, waarmede de oranje-ploeg speelde. Zoo ooit dan heeft 't Nederlandsch elftal ditmaal weer getoond dat het een opportuniteitsteam is. Een verraderlijke ploeg, die beter tegenspelers onder den voet loopen kan. Want de Denen waren door hun betere techniek als een fijnere ploeg te beschouwen. Maar de Hollandsche forschheid en wilskracht, ook al toonde die zich nog niet op z'n best, konden, gesteund door 't tikje geluk,weer eens een overwinning behalen.

Voor de achterhoede niets dan lof! Van der Meulen, Denis en Van Kol,

Sluiten